III FSK 1187/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 14 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 227/25 w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 12 listopada 2024 r., nr 1401-IEW1.4121.46.2024.AP w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 29 kwietnia 2025 r., III SA/Wa 227/25, oddalił skargę P. W. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 12 listopada 2024 r., nr 1401-IEW1.4121.46.2024.AP, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. W skardze kasacyjnej od tego wyroku Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wymaga wskazania, że postanowieniem z 11 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonego w tej sprawie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem WSA, w złożonym wniosku nie zostało wykazane, że zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego, bowiem wniosek w przedmiotowym zakresie nie posiadał uzasadnienia. W ocenie sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji – choć może być złożony wraz ze skargą do sądu administracyjnego – musi zawierać uzasadnienie, wskazujące na zaistnienie przesłanek warunkujących zastosowanie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Natomiast Skarżący w złożonym wniosku nie podjął choćby próby wykazania zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania decyzji. Sąd podkreślił, że Skarżący nie przedstawił dowodów, przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji, w szczególności nie załączył do wniosku żadnego materiału źródłowego obrazującego jego aktualną sytuację finansową, ani nie złożył innych dokumentów, które pozwalałyby zestawić ze sobą stan posiadanych przez niego aktywów (osiąganych dochodów, posiadanych składników majątkowych) z łączną wysokością zobowiązań, by dać możliwość oceny, czy faktycznie zachodzi ryzyko wywołania zaburzeń w finansach Skarżącego w przypadku wykonania decyzji. W konsekwencji, WSA w Warszawie uznał, że Skarżący nie wykazał ziszczenia się ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, co uniemożliwiło sądowi odniesienie się do przesłanek zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a., jak również wykluczyło możliwość udzielenia ochrony tymczasowej w niniejszym postępowaniu. Obecnie rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podobnie jak poprzedni, nie zawiera żadnego uzasadnienia, ogranicza się jedynie do wniesienia żądania. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności i być poparte stosownymi dokumentami obrazującymi sytuację majątkową wnioskodawcy na dzień złożenia wniosku. Do wniosku nie zostały dołączone żadne dokumenty obrazujące sytuację materialną i finansową Skarżącego. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tak jak i wcześniejszy) nie zawiera żadnego uzasadnienia. W aktualnym wniosku (tak jak i w złożonym wcześniej) nie udzielono Sądowi żadnych informacji, ani też nie przedstawiono żadnych dokumentów źródłowych o sytuacji majątkowej i finansowej Skarżącego, które pozwoliłyby zweryfikować wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że to na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania spoczywa obowiązek takiego sformułowania wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jej sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Obowiązkiem Skarżącego było więc przedstawienie konkretnych okoliczności, które mogą wystąpić w następstwie wykonania decyzji, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Natomiast, nieprzedstawienie rzeczywistego obrazu, konkretnego niebezpieczeństwa znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla strony, skutkuje uznaniem, że Skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając zatem na uwadze, że w złożonym wniosku nie uprawdopodobniono okoliczności istotnych dla spełnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.