Sygnatura
III FSK 1150/26
Postanowienie NSA z 27 października 2026 r., III FSK 1150/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Wynik
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 27 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania postanowień organów obu instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej F. sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 1392/25 w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 września 2025 r., nr 2401-IEE.7192.220.13.2025.BKZ w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowień organów obu instancji
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 19 maja 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 1392/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę F. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: "Organ") z 26 września 2025 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Powyższy wyrok zaskarżyła skargą kasacyjną w całości Skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika – adwokata). Jednocześnie w skardze kasacyjnej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonego postanowienia z 26 września 2025 r. oraz poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z 7 kwietnia 2025 r na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 193 p.p.s.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania wywołanego skargą kasacyjną, z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków związanych z prowadzeniem wobec niej egzekucji kwoty [...] zł, co może – jej zdaniem – istotnie zagrozić płynności finansowej spółki i jej zdolności do regulowania bieżących zobowiązań tak prywatnoprawnych, jak i publicznoprawnych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Organ wniósł o jej oddalenie, nie odnosząc się do wskazanego powyżej wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wymaga wskazania, że postanowieniem z 26 stycznia 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonego w tej sprawie wyroku, oddalił wniosek analogiczny do obecnie analizowanego. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, przedmiotowy wniosek Skarżącej podlegał oddaleniu z uwagi na brak jego należytego uzasadnienia i poparcia stosownym materiałem dowodowym. Jak wskazał Sąd, ustawa p.p.s.a przyznaje co prawda stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem w trybie art. 61 § 3, niemniej jednak uzależnia możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od zmaterializowania się choć jednej z dwóch wskazanych w tym przepisie przesłanek. To obowiązkiem strony jest natomiast wskazanie we wniosku okoliczności dowodzących spełnienia przynajmniej jednej z nich. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że inicjatywa w zakresie złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu należy do strony postępowania. Składając taki wniosek strona powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się jednak z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek, od których wystąpienia zależy możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu aktu. Natomiast Skarżąca ograniczyła się wyłącznie do złożenia wniosku i wskazania, że na skutek wykonania zaskarżonych postanowień poniesie niepowetowaną szkodę majątkową, co wpłynie na jej płynność finansową i możliwość realizowania zobowiązań tak prywatnoprawnych, jak i publicznoprawnych. Jak wskazał Sąd, w żaden sposób Skarżąca nie wyjaśniła na ile wykonanie zaskarżonych postanowień może wpłynąć na jej bieżącą sytuację finansową. Nie odniosła nałożonego na nią obowiązku do środków finansowych i aktywów majątkowych pozostających do jej bieżącej dyspozycji. Nie przedstawiła ponadto sytuacji finansowej, w jakiej znajduje się prowadzone przez nią przedsiębiorstwo. Sąd nie był zatem w stanie stwierdzić, w jakim stopniu wykonanie zaskarżonych postanowień może zagrażać żywotnym interesom skarżącej. W szczególności Skarżąca nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów w oparciu, o które Sąd mógłby ustalić w jakim stopniu wykonanie zaskarżonych postanowień wpłynie na jej sytuację majątkową. Uzasadniając obecnie rozpatrywany wniosek Skarżąca lakonicznie wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków związanych z prowadzeniem wobec niej egzekucji kwoty [...] zł, co może istotnie zagrozić płynności finansowej spółki i jej zdolności do regulowania bieżących zobowiązań tak prywatnoprawnych, jak i publicznoprawnych. Wniosek ten nie został poparty żadnymi dokumentami źródłowymi, obrazującymi sytuację finansową, czy majątkową Skarżącej. W tej sytuacji, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia na etapie postępowania kasacyjnego od oceny wyrażonej wcześniej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Podobnie jak w złożonym wcześniej wniosku, nie przedstawiono żadnych dokumentów źródłowych o sytuacji majątkowej i finansowej Skarżącej, które pozwoliłyby zweryfikować wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, że to na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) spoczywa obowiązek takiego sformułowania wniosku, aby w dokładny i wszechstronny sposób obrazował jej sytuację finansową i majątkową, a tym samym uprawdopodobnił, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do niego zasadne. Obowiązkiem Skarżącej było więc przedstawienie konkretnych okoliczności, które mogą wystąpić w następstwie wykonania postanowień obu instancji, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Natomiast, nieprzedstawienie rzeczywistego obrazu, konkretnego niebezpieczeństwa znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla strony, skutkuje uznaniem, że Skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 15 października 2026
- Hasła tematyczne
- Wstrzymanie wykonania aktu
- Skarżony organ
- Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
- Sędziowie
- Paweł Borszowski /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 61 § 3 · Dz.U. 2026 poz. 143
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Gd 402/26 · 27 października 2026
Wyrok WSA w Gdańsku z 27 października 2026 r., I SA/Gd 402/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygnatura: I SA/Gd 683/26 · 27 października 2026
Wyrok WSA w Gdańsku z 27 października 2026 r., I SA/Gd 683/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygnatura: I SA/Gd 191/26 · 27 października 2026
Wyrok WSA w Gdańsku z 27 października 2026 r., I SA/Gd 191/26 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny