III FSK 1087/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej A. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 617/18 w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z 21 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 617/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. L. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: organ odwoławczy) z 15 grudnia 2017 r. w przedmiocie ulgi płatniczej. Od powyższego wyroku skarżący wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismem z 11 marca 2022 r. strona cofnęła wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu, niemniej sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 193 P.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 P.p.s.a. oznacza, że strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Naczelny Sąd Administracyjny jest tym wnioskiem związany. W rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 P.p.s.a., jak również jakoby cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzało do obejścia prawa, co świadczy o dopuszczalności dokonana tej czynności procesowej przez skarżącego będącego jej dysponentem. W tych okolicznościach na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.