III FSK 1061/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. J. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 1365/21 w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 16 sierpnia 2021 r. nr 2401-IEW2.4261.24.2021.2 2401-IEW2.4263.20.2021 UNP: 2401-21-172612 w przedmiocie ulgi płatniczej postanawia odrzucić wniosek.

Wyrokiem z 15 marca 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 1365/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyniku rozpoznania skargi M.J. uchylił w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 16 sierpnia 2021 r. o nr 2401-IEW2.4261.24.2021.2 2401-IEW2.4263.20.2021 UNP: 2401-21-172612 oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Tychach z 20 maja 2021 r. o nr 2431-SEW.4261.25.2020.SZD 2431-SEW.4261.296.2020.BA 2431-SEW.4263.40.2020.SZD 2431-SEW.4261.306.2020.BA UNP: 2431-21, oba w przedmiocie ulgi płatniczej. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargę kasacyjną od zapadłego orzeczenia wywiódł Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. W piśmie procesowym z 15 lipca 2023 r. Skarżący zawarł "wniosek ewentualny do rozpoznania po wyznaczeniu składu Sądu" w trybie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w przedmiocie wyłączenia wymienionych w jego treści osób, powołanych na stanowisko sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, od orzekania w sprawie w przypadku przydzielenia im sprawy, tj. Tomasza Bąkowskiego, Pawła Borszowskiego, Anny Dalkowskiej, Bogdana Witolda Fischera, Dominika Gajewskiego, Sylwestra Szczepana Golca, Mariusza Jerzego Goleckiego, Małgorzaty Grzelak, Marcina Franciszka Kamińskiego, Karola Franciszka Kiczki, Piotra Pawła Korzeniowskiego, Elżbiety Kowalik-Grzanki, Marioli Kowalskiej, Michała Jerzego Kowalskiego, Zbigniewa Łobody, Marka Olejnika, Piotra Niczyporuka, Jacka Pruszyńskiego, Piotra Marka Przybysza, Joanny Małgorzaty Salachny, Beaty Edyty Sobocha-Holc, Wojciecha Stachurskiego, Rafała Stasikowskiego, Przemysława Szustakiewicza, Joanny Katarzyny Wegner, Mirosława Wincenciaka, Gabrieli Zalewskiej-Radzik i Teresy Zyglewskiej. W uzasadnieniu podniesiono, że w ugruntowanej doktrynie, jak i judykaturze, nominaci politycznej KRS nie są sędziami w rozumieniu prawa, a ich powołanie na urząd sędziego jest bezskuteczne. W treści pisma zawarto również wniosek o wyłączenie sędziów delegowanych do orzekania w Naczelnym Sądzie Administracyjnym z wojewódzkich sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie poddany analizie wniosek Skarżący złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed wyznaczeniem 3-osobowego składu orzekającego do rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie. Mimo wymogu zawartego w art. 19 p.p.s.a. jednocześnie z wniesieniem pisma zawierającego rzeczone żądanie nie wskazano na okoliczności mogące w realiach konkretnego przypadku wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności konkretnych sędziów, wszak na moment jego formułowania stronie nie były znane osoby zasiadające w składzie. Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w której sędzia wyznaczony do określonego składu byłby zainteresowany wynikiem sprawy lub przejawiał oznaki uprzedzenia lub niekorzystnego nastawienia do strony. Ponadto wątpliwość co do bezstronności takiego sędziego winna być uzasadniona, co oznacza konieczność przedstawienia odpowiedniej argumentacji i odniesienia do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, za niedopuszczalne należy uznać abstrakcyjne formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego, w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Omawiana instytucja procesowa winna zapewniać obiektywizm sądu, nie może natomiast służyć do odsuwania od prowadzenia postępowania sędziów, których strona w sposób subiektywny uznaje za nieodpowiednich. Tożsama argumentacja odnosi się zarówno do wniosku w zakresie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak również delegowanych z wojewódzkich sądów administracyjnych do orzekania w tutejszym Sądzie. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.