III FSK 106/25

Dnia 11 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt I SA/Po 408/24 w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2024 r. nr 3001-IOV-13.4104.8.2024 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania postanowienia.

III FSK 106/25 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 12 września 2024 r., sygn. akt I SA/Po 408/24 oddalił skargę M. G. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: DIAS) z dnia 24 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia. Ze stanu faktycznego przedmiotowej sprawy wynika, że pismem z 28 października 2024 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia DIAS, wskazując, że zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 193 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wnioskiem takim można wystąpić także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Dokonując oceny zasadności wniosku skarżącego należy na wstępie zaznaczyć, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które podlegają wykonaniu. Tymczasem przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia skarżący uczynił postanowienie, które to nie posiada waloru wykonalności. Należy wskazać, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Podkreślenia więc wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188]. W orzecznictwie podkreśla się, że w istocie problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. post. NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12). Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (zob. post. NSA z 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 805/04). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego takie postanowienie nie podlega wykonaniu, a w konsekwencji nie można wstrzymać jego wykonania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.