III FSK 105/22

Dnia 3 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 października 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 442/21 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 18 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) przekazać wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej do rozpoznania przez WSA w Łodzi.

1. Wyrokiem z 14.10.2021 r. o sygn. I SA/Łd 442/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. S. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 18.03.2021 r., nr [...], wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Wyrok jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Łodzi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca, która zaskarżyła ten wyrok w całości. 3. Pismem z 9.02.2022 r. skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego) cofnęła wniesioną skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącej wniósł także (wniosek z 9.02.2022 r.) o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Stosownie do art. 60 zdanie 1 w związku z art. 193 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wnoszący skargę kasacyjną może cofnąć skargę, zaś jej cofnięcie wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Podkreślenia wymaga, że art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. traktujący o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne nie może być stosowany w odniesieniu do skargi kasacyjnej. Z uwagi na to, że w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Zawarta w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. 4.2. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. Wniosek pełnomocnika skarżącej ustanowionego z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zgodnie z art. 59 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. przekazać do rozpoznania przez WSA w Łodzi. Wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznaje takiego wniosku, gdyż orzeka o tym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd w składzie jednego sędziego (art. 16 § 2 p.p.s.a). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 227 p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię (zob. postanowienie NSA z 10.02.2014 r., I FPS 3/13).