III FSK 1026/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku I. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej I. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 144/25 w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2024 r. nr 3001-IOV-13.4104.117.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Po 144/25, oddalił skargę I. P. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 19 grudnia 2024 r., nr 3001-IOV-13.4104.117.2024 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Wskazać należy, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Instytucja ta uregulowana została w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten może być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej, nie obejmując swym zakresem możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku Sądu pierwszej instancji. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.). Odnosząc powyższe uwagi do złożonego przez skarżącą wniosku wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie ma podstawy prawnej do wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.