III FPP 5/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi W. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt I SA/ Bd 418/21 w sprawie ze skargi W.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 16 czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Wojciech Dolny w dniu 19 grudnia 2021 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 418/21 ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 16 czerwca 2021 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 grudnia 2021 r., skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi na przewlekłość postępowania przez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 178 w zw. z art. 193, art. 197 § 2 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "P.p.s.a." oraz art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej "ustawa"). W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 3 stycznia 2022 r. cofnął skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłokiskarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego. Stosownie zaś do art. 8 ust. 2 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Wobec tego w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 194 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Z kolegi zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli we wniesionym przez stronę zażaleniu nie dochowano warunków formalnych, wówczas na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepisy odnoszące się do braków formalnych zażalenia dotyczą również skargi na przewlekłość postępowania. W rozpatrywanej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu do skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w piśmie z 3 stycznia 2022 r., oświadczył, że w "reakcji na wezwanie do opłaty cofa swoją skargę z dnia 19 grudnia 2021 r. i odmawia zadośćuczynienia wezwaniu". Z tego względu skarga podlega odrzuceniu. Jednocześnie wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi dokonane pismem z dnia 3 stycznia 2022 r. jest bezskuteczne i nie wywołuje skutków prawnych. Rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest bowiem możliwe wówczas, gdy skarga nie zawiera żadnych braków formalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, co powoduje, że oświadczenie cofające skargę nie mogło wywrzeć przed Sądem żadnych skutków (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. akt I OPP 25/21). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy w związku z art. 178 i art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.