II SPP/Po 175/19

Dnia 6 września 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 6 września 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji dotyczącej skierowania do domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych /-/ R. Talaga

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. B. zawarła wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Natomiast pismem z dnia 12 sierpnia 2019 roku M. B. podtrzymał wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, a następnie przesłał wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 § 1 pkt 1 lit a P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu lub bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd skarżący wnosząc skargę w przedmiocie odmowy zmiany decyzji dotyczącej skierowania do domu pomocy społecznej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków tak jak w każdej sprawie dotyczącej pomocy społecznej (art. 211 – art. 213 P.p.s.a.). M. B. pozostaje zatem zwolniony na mocy ustawy z obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych związanych z jego udziałem w niniejszej sprawie. W konsekwencji merytoryczne rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu (art. 249a P.p.s.a.). Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga