II SPP/Po 10/19

Dnia 4 lipca 2019 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata /-/ R. Talaga

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił przedmiotową skargę. Pismem z dnia 16 stycznia 2019 roku M. M. złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia oraz wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną. W odpowiedzi na wezwanie Sądu M. M. przesłał na urzędowym formularzu częściowo wypełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że M. M. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł. Jednocześnie nie posiada on żadnych nieruchomości, ani papierów wartościowych i innych praw majątkowych, np. udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2019 roku wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy M.M. sprecyzował, że wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, pobiera emeryturę w wysokości [...] zł netto oraz określił następujące zobowiązania i stałe wydatki: prąd – ok. [...] zł, alimenty córki N. M. – [...] zł. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm. - dalej P.p.s.a.), obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach m.in. z zakresu pomocy i opieki społecznej. W niniejszym postępowaniu M.M. złożył skargę w przedmiocie zasiłku celowego, a zatem korzysta on z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. zwolnienia z obowiązku wnoszenia opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Na podstawie art. 249 a P.p.s.a. należało więc umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. M.M. złożył też wniosek o ustanowienie adwokata, który należy rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Na podstawie art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przedłożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Z tego względu został on wezwany do uzupełnienia informacji dotyczących jego sytuacji. Przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został jednak w pełni uzupełniony zgodnie z przesłanym wezwaniem. W szczególności wnioskodawca nie wyjaśnił czy posiada oszczędności zgromadzone na rachunkach bankowych oraz gotówce, ani czy posiada wierzytelności ze wskazaniem ich rodzaju i wartości, a także nie wyjaśnił czy posiada przedmioty o wartości powyżej [...] zł np. pojazdy mechaniczne, maszyny, biżuterię itp. Taka sytuacja uniemożliwiła ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie można było bowiem jednoznacznie stwierdzić czy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i rodziny. Tym samym nie można uznać, że wniosek o zwolnienie o ustanowienie adwokata był uzasadniony. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga