II SPP/Gd 48/20

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie sygn. akt II SA/Gd 252/20 z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

Wnioskiem z 14 maja 2020 r. złożonym na formularzu PPF A. L. zwrócili się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty od skargi w całości. Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach ustalono, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Posiada nieruchomość stanowiącą tartak z budynkami produkcyjnymi i domem mieszkalnym o wartości szacunkowej 4 mln zł. Wedle oświadczenia nie posiada oszczędności. Wymieniając przedmioty wartościowe wskazał na samochód osobowy volvo XC90 o wartości 60 tys. zł. Wskazał, że aktualnie pozostaje bez dochodu, natomiast koszty utrzymania domu określił na 1500 zł miesięcznie, zaś koszty utrzymania tartaku na kwotę 25 tys. zł miesięcznie. Zarządzeniem z 8 czerwca 2020 r. referendarz sądowy wystosował do wnioskodawcy wezwanie celem uzyskania dodatkowych dokumentów i oświadczeń w postaci: - dokumentu potwierdzającego wysokość osiągniętych dochodów (przychodów) lub poniesionej straty z tytułu prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej z okresu ostatnich sześciu miesięcy, - przedstawienia kopii wszystkich zeznań podatkowych złożonych w bieżącym roku do urzędu skarbowego przez wnioskodawcę; - wskazania ilości zatrudnianych pracowników w związku z prowadzoną działalnością pod nazwą A. L. "L."; - wyciągów wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę osobistych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z pięciu miesięcy, ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych sald rachunków i wysokości środków zgromadzonych na lokatach oraz wyciągów z rachunku bankowego dla prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej z okresu ostatnich sześciu miesięcy, - nakazu podatkowego dotyczącego nieruchomości będących w posiadaniu wnioskodawcy, - dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez wnioskodawcę miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania (opłata wodę, energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wywóz nieczystości, leki itp.); - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych przez wnioskodawcę pojazdów mechanicznych (podania marki, modelu, roku produkcji i aktualnej wartości rynkowej wartości. W zarządzeniu określono termin 14 dni na jego realizacje. Zostało ono doręczone wnioskodawcy w dniu 17 lipca 2020 r. i wnioskodawca nie udzielił na nie odpowiedzi. Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, starszy referendarz sądowy zważył, co następuje: Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej w myśl art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.". Przyznanie prawa pomocy w całości następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawcy ubiegającym się o prawo pomocy. Owo wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że strona nie dysponuje środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie kosztów postępowania chociażby w części. Aby dokonać rzetelnej, wolnej od wątpliwości oceny możliwości płatniczych strony orzekający musi dysponować dokładnymi informacjami na temat jej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Informacje te winien przedstawić wnioskodawca. Brak takich danych lub dane niepełne powodują, że materiał dowodowy w dalszym ciągu jest niekompletny, a zatem niewystarczający do sprawdzenia, czy twierdzenia strony o niemożności poniesienia kosztów postępowania znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1361/10). Konsekwencją procesową takiego stwierdzenia może być nieuwzględnienie wniosku w jego pełnym zakresie, a nawet odmowa przyznania prawa pomocy (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2008, str. 613-614 i powołane tam orzecznictwo). Tymczasem wnioskodawca nie nadesłał żadnych wskazanych w zarządzeniu z 8 czerwca 2020 r. dokumentów. Należy podkreślić, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy jest przeszkodą wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a w konsekwencji wyłącza możliwość przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie (por. postanowienia NSA z dnia 5 września 2005 r., sygn. akt II FZ 414/05 oraz z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt II FZ 575/05). Strona, która nie realizuje obowiązków wynikających z wezwania sądu, nie ma podstaw, by oczekiwać rozstrzygnięcia zgodnego ze złożonym wnioskiem (por. postanowienia NSA z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GZ 151/14, z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. II OZ 442/13 oraz z dnia 10 maja 2013 r. sygn. II OZ 347/13). Odstępując od wykonania wezwania z 2 lipca 2020 r. skarżący nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 przywołanej ustawy.