II SO/Wr 7/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku adwokata A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie C.D. w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta E. postanawia 1. przyznać adwokatowi A. B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, 2. odmówić przyznania adwokatowi A. B. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponad kwotę przyznaną w punkcie 1. sentencji postanowienia.

W sprawie, prawomocnym postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2018 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał C. D., przed wniesieniem przez nią skargi, prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie adwokata, w sprawie dotyczącej przewlekłego prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta E. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu pismem z dnia 18 września 2017 r. wyznaczyła dla C.D. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. B. Ustanowiony z urzędu adwokat przedłożył do akt sprawy pismo procesowe z dnia 30 marca 2018 r. zatytułowane "Informacja o braku podstaw do wniesienia skargi administracyjnej", w którego treści zawarł oświadczenie o nie stwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej w całości jak i w części pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że w związku z podjęciem czynności w sprawie poniósł szereg wydatków na korespondencję, ksero dokumentów oraz dojazdy do siedziby organu, siedziby Sądu oraz na spotkanie z wnioskodawczynią, natomiast każdy wyjazd do Wrocławia z siedziby kancelarii (Jelcz-Laskowice) wiązał się z wydatkiem w kwocie 55 zł, powiększonym o koszt opłat parkingowych. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 2 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm. - dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. Wysokość opłat w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę opłatę w sprawach najbardziej zbliżonego rodzaju. W § 21 Rozporządzenia ustalone zostały stawki opłat za konkretne czynności procesowe w pierwszej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w pierwszej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8 (lit. a), za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł (lit. b) i w innej sprawie - 240 zł (lit. c). Natomiast w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu wysokość opłat ustala się, przyjmując za podstawę opłatę w sprawach najbardziej zbliżonego rodzaju (§ 5 Rozporządzenia). Ponieważ w Rozporządzeniu brak jest wyraźnego wskazania wysokości opłaty za sporządzenie informacji o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi do sądu administracyjnego w pierwszej instancji, referendarz sądowy zastosował w sprawie wyżej wskazaną zasadę przyjmowania za podstawę ustalenia wynagrodzenia adwokata wyznaczonego z urzędu opłatę w sprawie najbardziej zbliżonego rodzaju, tj. w przypadku występowania przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Sprawę w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławiu należy zaliczyć do kategorii spraw wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c Rozporządzenia, dla których stawka opłaty maksymalnej za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie adwokata, wynosi w sprawie 55,20 zł (23% kwoty 240 zł). Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi koszty za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi do sądu administracyjnego pierwszej instancji w łącznej kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100). Rozstrzygnięcie w tym zakresie znalazło wyraz w punkcie 1. sentencji postanowienia. Wobec żądania adwokata działającego z urzędu przyznania na jego rzecz poniesionych w sprawie kosztów związanych z prowadzenie korespondencji i dojazdami do Wrocławia, należy wskazać, że zasądzeniu na rzecz adwokata wyznaczonego z urzędu w ramach kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa podlegają wydatki niezbędne i udokumentowane. Tymczasem wniosek adwokata A. B. nie został uzasadniony w zakresie niezbędności tych wydatków, natomiast poniesienie wskazanych wydatków nie zostało udokumentowane. Dlatego zasadna w sprawie była odmowa przyznania adwokatowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ponad kwotę wynagrodzenia wskazaną w punkcie 1. sentencji postanowienia. Postanowienie w tym przedmiocie znalazło wyraz w punkcie 2. sentencji. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Admi-nistracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.