II SO/Wr 4/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku O. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych.

Pismem z 21 marca 2024 r. wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: organ) grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi w przedmiocie niewykonania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 lipca 2022 r., sygn. akt II SAB/Wr 452/22. W uzasadnieniu podano, że skarga wpłynęła do organu 25 sierpnia 2023 r. na potwierdzenie czego dołączono kopię skargi zawierającą prezentatę organu. Jak wskazano dalej do dnia sporządzenia wniosku o wymierzenie grzywny organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Pismem z 23 kwietnia 2024 r. Sąd wezwał organ o ustosunkowanie się do złożonego wniosku. Do dnia rozpatrzenia wniosku o wymierzenie grzywny organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skarga na niewykonanie wyroku przez organ wpłynęła do tut. Sądu 22 maja 2024 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wr 398/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 p.p.s.a.), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Jak wynika z akt niniejszej sprawy oraz informacji wynikających z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wr 398/24, skarga na niewykonanie wyroku wpłynęła do organu 25 sierpnia 2023 r. Organ powinien był więc przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej 25 września 2023 r. (24 września 2023 r. wypadał w niedzielę). Nie budzi wątpliwości Sądu, że termin ten nie został zachowany, bowiem przedmiotowa skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu dopiero 22 maja 2024 r. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi, a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi. Sąd uwzględnił także, że w dacie rozpoznawania wniosku skarga strony została już przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę. W ocenie Sądu, grzywna w ww. wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył grzywnę orzekając o tym w sentencji postanowienia. Nie orzeczono o zasądzeniu na rzecz wnioskodawcy (reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika) zwrotu kosztów postępowania, z uwagi na brak wniosku w tym zakresie.