II SO/Wr 24/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 5 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia 10 III 2022 r. A. K. (dalej: wnioskodawca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z 21 VII 2022 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 27 VII 2022 r. wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi oraz o przyznanie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że w dniu 9 III 2022 r. złożył do Wojewody Dolnośląskiego wyżej opisaną skargę jednak zgodnie z informacją pozyskaną z Wydziału Informacji Sądowej w dniu 21 VII 2022 r. skarga nadal nie została przekazana do sądu. Pismem z dnia 3 VIII 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II przesłano do organu wniosek celem udzielenie odpowiedzi na wniosek. Wezwanie zostało doręczone organowi w dniu 5 VIII 2022 r. jednak pozostało bez odpowiedzi. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że na dzień wydania niniejszego postanowienia do sądu nadal nie wpłynęła skarga wnioskodawcy wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości) to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać trzeba, że do Sądu nadal nie wpłynęła wniesiona przez wnioskodawcę skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Z wniosku o wymierzenie grzywny wynika, że skarga została złożona do organu w dniu 10 III 2022 r. a zatem organ powinien był przekazać skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu 11 IV 2022 r., czego jednak nie uczynił. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność organu), a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz brak udzielenia odpowiedzi na wniosek. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Obejmują one wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie należne profesjonalnemu pełnomocnikowi (480 zł).