II SO/Wa 7/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. Sp. z o.o. w [...] o wymierzenie Komisji Nadzoru Finansowego grzywny za nieprzekazanie Sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. w [...] na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Komisji Nadzoru Finansowego grzywnę w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych, 2. zasądzić na rzecz W. Sp. z o.o. w [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania

W dniu 2 stycznia 2019 r. W. Sp. z o.o.") w [...] (dalej jako "strona skarżąca) złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie Komisji Nadzoru Finansowego grzywny – na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., wobec niewywiązania się organu z obowiązku określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a., tj. nieprzekazania skargi na bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podała, że mimo ustawowego 15 dniowego terminu na przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy, organ obowiązku tego nie wykonał. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przy czym, mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego (art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej) ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, ze zm. zwanej dalej: "u.d.i.p.") zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. termin do 15 dni. W rozpatrywanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny dotyczył niewykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami w sprawie dostępu do informacji publicznej, a więc ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy dokonać mając na względzie termin piętnastodniowy. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przewidziany w art. 21 pkt. 1 u.d.i.p. obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 p.p.s.a., ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 p.p.s.a., jak i w art. 21 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z art. 21 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie wniosku z dnia [...] września 2018 r. wpłynęła do organu w dniu 25 listopada 2018 r., a więc termin przekazania jej do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy upłynął w dniu 10 grudnia 2018 r. Tymczasem ww. dokumenty zostały złożone w Sądzie dopiero w dniu 18 grudnia 2018 r. Dodać należy, że skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 755/18. Bezspornym jest zatem, że Komisja Nadzoru Finansowego przekazała określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. dokumenty, ale z uchybieniem terminu. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter dyscyplinujący, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno - podmiotowy, gwarancyjny charakter. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek W. Sp. z o.o. w [...] za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 500 zł. Sąd wziął pod uwagę okoliczność przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących wpis sądowy w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych) w pkt. 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi