II SO/Wa 63/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z [...] stycznia 2021 r. z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.

W piśmie z dnia [...] września 2021 r. K. J. (dalej: "wnioskodawca"), wniósł o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z dnia [...] stycznia 2021 r. z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. We wniosku podniósł, że organ przekazał do Sądu skargę wraz z niekompletnymi aktami administracyjnymi sprawy. Podniósł, że w sprawie nie doszło do zebrania i skompletowania wymagalnych akt sądowych potrzebnych do jej rozpoznania. W odpowiedzi na wniosek – pismo z dnia [...] września 2021 r. - organ wskazał, że w sprawie zaistniała konieczność uzupełnienia akt administracyjnych, co organ wykonał. Podniósł ponadto, że kompletne, uporządkowane akta administracyjne sprawy zostały przekazane przy odpowiedzi na skargę z dnia [...] lutego 2021 r. Skarga zaś została wniesiona w dniu [...] stycznia 2021 r. Tym samym organ wykonał ciążące na nim obowiązki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. W razie niezastosowania się przez organ administracji publicznej do wskazanego obowiązku, sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Powołane przepisy przewidują zatem dwie przesłanki, których spełnienie warunkuje wymierzenie przez sąd przedmiotowej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Nie budzi wątpliwości, że przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zatem pełnienie funkcji dyscyplinującej, ale także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., I OZ 328/12, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym nawet dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. już po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny nie prowadzi do bezprzedmiotowości postępowania w tej sprawie, chociaż nie wyklucza odstąpienia od wymierzenia grzywny, zwłaszcza gdy uchybienie terminu jest nieznaczne (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r. nr 1, poz. 2, a także postanowienia NSA: z 27 listopada 2009 r., I OZ 1086/09; z 22 lutego 2010 r., I OZ 161/10; z 23 maja 2011 r., I OZ 387/11, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić również należy, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. Rozważając okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Skarga z [...] stycznia 2021 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści została przekazana przez organ do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę z dnia [...] lutego 2021 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Z powyższego wynika, że organ nie przekroczył ustawowego terminu przekazania akt administracyjnych do Sądu. Sąd zobowiązał co prawda pełnomocnika organu do ich uzupełnienia, jednakże w ocenie Sądu brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny z tego powodu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia