II SO/Wa 5/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie postanawia oddalić wniosek.

Wnioskiem z [...] stycznia 2020 r. K. J. (wnioskodawcą) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi z [...] sierpnia 2019 r., opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym. W odpowiedzi na wniosek Komendant Główny Policji wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że wysłał odpowiedź na skargę K. J. na bezczynność równolegle, w formie papierowej za pośrednictwem poczty obsługującej organ w dniu [...] września 2019 r. oraz w formie elektronicznej za pomocą ePUAP w tym samym dniu, jednakże omyłkowo nie zamieścił stosownej informacji o tym fakcie w udzielonej odpowiedzi na skargę. Wskutek powyższego Sąd zarejestrował tę samą sprawę pod dwiema sygnaturami. Pismem z [...] września 2019 r. organ wyjaśnił tę kwestię. W konsekwencji, zdaniem organu, wskazane uchybienie prawa nie było istotne a przedmiotowy wniosek jest nieuzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., w terminie przewidzianym w tym przepisie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. i art. 55 § 1 p.p.s.a., dlatego też wniosek o wymierzenie grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sądowych sprawy o sygn. II SAB/Wa 608/19 wynika, że skarga (pismo z [...] sierpnia 2019 r.) wpłynęła do organu w dniu [...] sierpnia 2019 r., zatem od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Termin ten upłynął w dniu [...] września 2019 r. Skarga została natomiast przekazana przez organ do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy w dniu [...] września 2019 r. Wprawdzie Komendant Główny Policji uchybił terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże odnotowane naruszenie w postaci przekroczenia o kilkanaście dni ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania czynności polegającej na przekazaniu skargi do Sądu, nie uzasadnia w ocenie Sądu zastosowania przewidzianego wspomnianym przepisem rygoru wymierzenia organowi grzywny. Z tych względów wniosek o wymierzenie grzywny okazał się nieuzasadniony, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do jego oddalenia, o czym orzeczono – na podstawie art. 151 w związku z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.