II SO/Wa 47/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o wymierzenie grzywny Okręgowej Radzie Lekarskiej w W. za nieprzekazanie w terminie skargi postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

J.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Okręgowej Radzie Lekarskiej w W. (dalej jako organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) w związku z niewykonaniem przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. nieprzesłaniem do Sądu przekazanej organowi skargi z 30 maja 2019 r. J.P. pismem z 10 października 2019 r., opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, cofnął ww. wniosek. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do treści art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, by cofnięcie wniosku o wymierzenie organowi grzywny zmierzało do wywołania wspomnianych w cytowanym wyżej przepisie skutków i z tych względów było niedopuszczalne Sąd uznając zatem cofnięcie wniosku za skuteczne orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a..