II SO/Wa 45/24

21 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) po rozpoznaniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.J. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi K.J. z 15 kwietnia 2024 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2024 r. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia: oddalić wniosek.

K.J. (dalej: Skarżący) 16 października 2024 r. wniósł skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej: organ) z [...] października 2024 r. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia. Organ przekazał skargę 15 listopada 2024 r. (data urzędowego poświadczenia przedłożenia), natomiast odpowiedź na skargę - 18 listopada 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej). Pismem z 26 listopada 2024 r. Skarżący złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi powyższej skargi w ustawowym terminie. Pismem z 13 stycznia 2025 r. organ wniósł o oddalenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 54 § 2 zd. 1 w zw. z § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie jest przedmiotem skargi, przekazuje ją sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Prawodawca pozostawił uznaniu sądu zarówno zasadność, jak i wysokość wymierzenia grzywny. Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. postanowienie NSA z 20 września 2024 r., sygn. akt III OZ 339/24). Termin do przekazania Sądowi skargi upływał 15 listopada 2024 r. Organ przekazał zatem skargę w terminie, lecz odpowiedź na nią z uchybieniem terminu. Niemniej Sąd uznał to kilkudniowe uchybienie za nieznaczne. Biorąc pod uwagę fakultatywny charakter grzywny, niewielką zwłokę w przekazaniu skargi oraz liczbę spraw inicjowanych przez Skarżącego przed organem, a następnie przed sądami administracyjnymi (również licznymi wnioskami o wymierzenie organowi grzywny), Sąd uznał, że okoliczności sprawy nie uzasadniają zastosowania środka represyjnego, jakim jest grzywna. Należy również zauważyć, że Sąd odrzucił przedmiotową skargę postanowieniem z 16 grudnia 2024 r. (sygn. akt II SA/Wa 1861/24). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jak w sentencji.