II SO/Sz 2/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o wymierzenie Komendantowi Policji grzywny za nieprzekazanie skargi K. N. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) wymierzyć Komendantowi Policji grzywnę w wysokości [...] (słownie: [...]) złotych, 2) zasądzić od Komendanta Policji na rzecz wnioskodawcy kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

K. N. powołując się na art. 55 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji w S. grzywny w kwocie 5 000 zł za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z dnia 15 lutego 2021 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Podkreślił przy tym, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 18 lutego 2021 r., który jednak nie przekazał jej do Sądu. Pismem z dnia 26 marca 2021 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek, Komendant Powiatowy Policji w S. wyjaśnił, że od dnia 19 lutego 2021 r. do 12 marca 2021 r. był nieobecny w służbie z powodu izolacji spowodowanej zakażeniem koronawirusem Covid-19. W tym czasie jednostką kierował jego zastępca, który przesłał akta przedmiotowej sprawy do Komendy Wojewódzkiej Policji w S. celem merytorycznej oceny. Następnie akta zostały zwrócone z informacją, że odpowiedź na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie upływa w dniu 22 marca 2021 r. Mając powyższe na względzie niezwłocznie w dniu 22 marca 2021 r. organ przesłał do WSA w Szczecinie skargę wraz z aktami sprawy. Jednocześnie do wskazanego pisma dołączono wygenerowany z systemu Poczty Polskiej S.A. dokument elektroniczny potwierdzający nadanie skargi do WSA w Szczecinie w dniu 22 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni, od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a. Przy czym w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, wypełnienie wskazanego obowiązku, winno nastąpić – jak stanowi art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz.2176) – w terminie piętnastu dni, od dnia otrzymania skargi. Z treści wniosku i załączonych do niego dokumentów wynika, że skarga dotycząca zarzucanej bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej została doręczona organowi w dniu 18 lutego 2021 r. Zatem piętnastodniowy termin na przekazanie jej do sądu administracyjnego upływał z dniem 5 marca 2021 r. Jednak we wskazanym terminie organ skargi nie przekazał. Obowiązek ten został przez niego wykonany dopiero w dniu 22 marca 2021 r., co wynika również z urządzeń ewidencyjnych Sądu. Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, że wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: złożenia stosownego wniosku oraz stwierdzenia uchybienia terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny. Przy ustalaniu wysokości grzywny sąd ocenia stopień zawinienia organu w niedopełnieniu obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 20 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 449/08). Nadto w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszaniu prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i inne organy. W ocenie Sądu, wniosek K. N. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, że Sąd wziął pod uwagę okoliczności łagodzące, sprowadzające się do uwzględnienia przez zobowiązany organ błędnej informacji udzielonej mu przez Komendę Wojewódzką Policji o innym, niż wynikający z ustawy o dostępie do informacji publicznej, terminie na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy, który został przez niego dochowany, co powoduje, iż nie sposób przypisać mu celowego lekceważenia obowiązków ustawowych. Mając powyższe na względzie grzywna w ustalonej wysokości spełnia w ocenie Sądu jej cele, tj. zdyscyplinowanie organu na przyszłość i jednocześnie ukaranie go za niedochowanie ustawowego terminu przekazania skargi strony do Sądu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do treści art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.