II SO/Sz 2/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wymierzenie Dyrektorowi Biblioteki Publicznej grzywny za nieprzekazanie skargi M. C. na bezczynność Dyrektora Biblioteki Publicznej w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: zasądzić od Dyrektora Biblioteki Publicznej na rzecz skarżącego kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

M. C. działający przez profesjonalnego pełnomocnika złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Biblioteki Publicznej za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 19 grudnia 2019 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Postanowieniem wydanym w dniu 7 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie: 1/ wymierzył organowi grzywnę w wysokości [...] zł, 2/ zasądził od organu na rzecz wnioskodawcy kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz 3/ odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania w pozostałej części. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w punkcie 3 wywodząc, że Sąd miarkując koszty odwołał się do wnoszonych przez niego skarg na bezczynność, podczas, gdy przedmiotem niniejszej sprawy jest wniosek o wymierzenie grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OZ 300/20 uchylił pkt 3 zaskarżonego postanowienia WSA w Szczecinie przekazując w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Po myśli natomiast art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenia, jednak nie wyższe niż stawki opłat wskazane w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Do kosztów tych zaliczono opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego przez skarżącego, które zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie wysokości opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265) wynosi 480 zł. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.