II SO/Sz 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 marca 2017 r. sprawy z wniosku W. D. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi za nieprzekazanie skargi i odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy oddala wniosek.

Wnioskiem z dnia [...] r. W. D. w związku z nieprzekazaniem do sądu jego skargi i odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy powołując się na art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) wniósł o: 1. wymierzenie Burmistrzowi W. grzywny w kwocie [...] zł 2. rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym; 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, iż za pośrednictwem Burmistrza W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.skargę na jego bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona w siedzibie organu 14 grudnia 2016 roku. W dniu 3 stycznia 2017 roku wnioskodawca uzyskał telefoniczną informację z sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., iż do tego dnia skarga i odpowiedź na nią wraz z aktami sprawy do sądu nie wpłynęły. Skoro Burmistrz W. otrzymał skargę wnioskodawcy 14 grudnia 2016 roku, to zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 z późn. zm.), ostatnim dniem na jej przekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. był 29 grudnia 2016 roku. Zgodnie z art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Grzywnę, o której mowa powyżej, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zdaniem wnioskodawcy w sprawie o wymierzenie organowi grzywny w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi wraz z aktami sprawy, przesłankami koniecznymi i wystarczającymi do zastosowania wskazanej sankcji są - po pierwsze - uchybienie terminowi przewidzianemu w przepisach prawa, a po drugie - złożenie wniosku o wymierzenie grzywny. W niniejszej sprawie obydwie przesłanki wystąpiły, albowiem organ uchybił terminowi na przekazanie skargi wraz z aktami sprawy, a skarżący bezczynność organu wystąpił z wnioskiem o wymierzenie grzywny. Inne okoliczności, jak powody, dla których uchybienie nastąpiło oraz jego rozmiar, mogą mieć wpływ wyłącznie na wysokość orzeczonej przez sąd grzywny. Nie mogą one jednakże decydować o zasadności samego jej wymierzenia (vide post. NSA z 21 czerwca 2016 roku, IOZ 461/16). Dalej wnioskodawca przytoczył stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione w uchwale z 23 listopada 2009 r. sygn. II GPS 3/09. Odpowiadając na skargę Burmistrz W. wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, iż zapytanie skarżącego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, przekazano do załatwienia sekretarzowi Gminy R. P. R. P. w pisemnym oświadczeniu z dnia 19 stycznia 2017 r. stwierdził, że jednodniowe opóźnienie w przekazaniu akt przedmiotowej sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wynikało z błędu popełnionego przez niego przy obliczaniu terminu, do którego należało przesłać Sądowi przedmiotowe akta. Ustawowy termin wskazany w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764) upływał w dniu 29 grudnia 2016 roku, a akta sprawy zostały wysłane do Sądu 30 grudnia 2016 roku. W ocenie Burmistrza, jednodniowe uchybienie terminowi przekazania akt skargi Sądowi określonemu w art. 21 pkt w/w ustawy o dostępie do informacji publicznej nie miało wpływu na terminowe rozstrzygnięcie Sądu w sprawie skargi na bezczynność Burmistrza W. - o czym świadczy nadanie sprawy sygn. akt II SAB/Sz 1/17 czyli pierwszej sprawy w 2017 r. Zgodnie z art. 21 pkt 2 w/w ustawy o dostępie do informacji publicznej - Sąd rozpatruje skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Nawet gdyby akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę zostały wysłane do Sądu w dniu 29 grudnia 2016 r., to i tak - z uwagi na czas potrzebny na tzw. obrót pocztowy wynoszący od 3 do 5 dni - wpłynęłyby one do Sądu po Nowym Roku, co oznacza, że sprawie zostałaby nadana najwcześniejsza dla 2017 r. sygnatura akt, tj. II SAB/Sz 1/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje : Zgodnie z art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. 2016 r. poz. 718) w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tej ustawy,, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Treść powyższego przepisu wskazuje, iż wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu zależy od uznania Sądu. Wynika to z użytego przez ustawodawcę wyrażenia "może". Należy zatem uznać, iż dyscyplinująca funkcja tego przepisu winna być wzięta przez Sąd pod uwagę w razie stwierdzenia, że organ dopuścił się zaniedbania przy wykonaniu tego obowiązku, a więc można mu przypisać określone zawinienie. Grzywna, o której mowa w przepisie winna mieć funkcję dyscyplinującą dla organu, a zasadność jej zastosowania wynikać z okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy organ wprawdzie uchybił terminowi wskazanemu w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże opóźnienie to było 1 dniowe, a zatem minimalne i wynikało z omyłki osoby odpowiedzialnej za wykonanie powyższego obowiązku. Skarga została wysłana do Sądu dnia 29 zamiast 28 grudnia i do Sądu dotarła już po 1 stycznia 2017 r. Wnioskodawca złożył wniosek o ukaranie organu grzywną już dnia 3 stycznia. Biorąc pod uwagę, iż powyższe uchybienie organu nie miało żadnego wpływu na szybkość postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie i nie wynikało z celowego lub zawinionego działania organu, a ze zwykłego błędu pracownika, Sąd uznał wniosek skarżącego za niezasadny i oddalił go, uznając, iż nie służy on celom ustawy.