II SO/Rz 6/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia A w [...] o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - postanawia - I. wymierzyć Wójtowi Gminy [...] grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych); II. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz Stowarzyszenia A w [...] kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia [...] marca 2017 r. (data wpływu do tut. Sądu) Stowarzyszenie A w [....] zwróciło się do tut. Sądu o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a."), wobec niezastosowania się do obowiązków o jakich mowa w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, tj. nieprzekazania akt i odpowiedzi na skargę w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z akt sprawy – II SAB/Rz 37/17 wynika, że ww. Stowarzyszenie pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. (data wpływu do organu – [...] stycznia 2017 r.) złożyło, za pośrednictwem Wójta Gminy [...] skargę na bezczynność tegoż organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarga ta została przekazana do Sądu dopiero w dniu [...] maja 2017 r. (data wpływu), w wyniku wykonania skierowanego przez WSA w Rzeszowie do Wójta Gminy [...] pisma z dnia [...] maja 2017 r. wzywającego do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. przekazania do tut. Sądu skargi Stowarzyszenia A z dnia [...] stycznia 2017 r. wraz z kompletnymi, trwale połączonymi i ponumerowanymi aktami sprawy oraz udzielenia odpowiedzi na ww. skargę. W piśmie z dnia 17 maja 2017 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy [...] zawnioskował o nieobciążanie organu grzywną. Wyjaśnił, że Stowarzyszenie w dniu [...] września 2016 r. zwróciło się do Wójta z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej odnośnie działań gminy w zakresie ochrony zwierząt w 2015 r. Następnie w dniu [...] stycznia 2017 r. złożyło ponowny wniosek, o podobnej treści tyle, że dotyczący roku 2016 r. W dniu [...] stycznia 2017 r. wnioskodawca złożył natomiast skargę na bezczynność Wójta Gminy [...]. Organ wskazał, że ponieważ skarga ta wpłynęła niemal zaraz po wniesieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej a informacji udzielono w przepisanym terminie organ stwierdził, że skarga ta jest nie tylko bezzasadna a strona, która uzyskała zadość swemu wnioskowi nie jest zainteresowana jej popieraniem i dojdzie do umorzenia postępowania. Wójt podkreślił, że rozumowanie powyższe od początku obarczone było błędem. Pracownik prowadzący sprawę potraktował wniosek z [...] stycznia 2017 r., jako ponowienie wniosku z [...] września 2016 r. Wychodząc z błędnego założenia, że wnioskodawca złożył jeden wniosek (a nie dwa) oraz że został on pozytywnie rozpatrzony, organ administracji przyjął, że sprawa została załatwiona po myśli strony i skarga na bezczynność, wniesiona przed upływem ustawowego terminu do rozpatrzenia wniosku, stała się bezprzedmiotowa. Wójt zaznaczył, że powyższe okoliczności spowodowały, że skarga nie została przesłana do Sądu. Przyznał, że choć doszło do błędu merytorycznego w rozpoznaniu sprawy oraz, że naruszono przepisy ustawy P.p.s.a., to organ kierował się chęcią załatwienia wniosku Stowarzyszenia i chęcią minimalizacji dolegliwości prawnych jakie poniósłby wnioskodawca. Brak przesłania skargi do Sądu nie wynikał ze złej woli organu. Końcowo organ zaznaczył, że po wyjaśnieniu omyłki udzielono odpowiedzi także i na pierwszy wniosek strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2-2c P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie natomiast do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm. – zwana dalej "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Oznacza to, że obowiązek przekazania Sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 P.p.s.a., ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2016 r. (M.P. z 2017 r., poz. 183) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2016 r. wyniosło 4047,21 zł Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Rz 37/17 wynika, że skarga Stowarzyszenia A w [...] z [...] stycznia 2017 r. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z dnia [...] września 2016 r., wpłynęła do organu w dniu [...] stycznia 2017 r., zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przekazana została wraz z aktami administracyjnymi sprawy i odpowiedzią na skargę przez ten organ w dniu [...] maja 2017 r. Zestawiając powyższe daty stwierdzić należy, że organ uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 55 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. z ponad trzymiesięcznym przekroczeniem terminu. Termin ten upływał bowiem w dniu 2 lutego 2017 r. W tej sytuacji, gdy skarga Stowarzyszenia wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zostały przekazane do Sądu ze wskazanym powyżej opóźnieniem odstąpienie od jej wymierzenia – o co wnioskuje Wójt - przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Sąd wziął pod uwagę także wysokość opóźnienia i uwzględnił, że wysokość grzywny ma być adekwatna do wielkości opóźnienia oraz to, że Wójt ustosunkował się do wniosku i wyjaśnił przyczyny opóźnienia. Wskazać raz jeszcze należy, że po wpłynięciu skargi obowiązkiem organu jest przekazanie jej do Sądu. Nie ma przy tym znaczenia twierdzenie organu o bezzasadności skargi. Ocena ta należy bowiem do kompetencji Sądu. Skoro organ nie wykonał ustawowego obowiązku i ustalone w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji art. 55 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 154 § 6 P.p.s.a., zatem Sąd uznał wniosek Stowarzyszenia za uzasadniony, i wymierzył Wójtowi w pkt I postanowienia grzywnę w wysokości 200 zł. O zwrocie kosztów postępowania, w pkt II sentencji, orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).