II SO/Rz 17/24

20 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu 20 stycznia 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkół [....] w [...] grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę - p o s t a n a w i a - I. wymierzyć Dyrektorowi Zespołu Szkół [....] grzywnę w wysokości 1 000 zł /słownie: jeden tysiąc złotych/ za nieprzekazanie w terminie skargi K. J. wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę; II. zasądzić od Dyrektora Zespołu Szkół [....] w [....] na rzecz K. J. kwotę 597 zł /słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wnioskiem z 11 grudnia 2024 r. K. J. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkół [...] w [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej: "Ppsa"). Uzasadniając zgłoszone żądanie podał, że pismem z 27 sierpnia 2024 r. wniósł do Dyrektora skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 22 stycznia 2021 r. i pomimo upływu terminu organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zdaniem wnioskodawcy, powyższe winno skutkować uwzględnieniem wniosku i wymierzeniem grzywny w kwocie 10 000 zł w celu zdyscyplinowania organu. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor wniósł o nieuwzględnienie wniosku o wymierzenie grzywny. Wskazał, iż Zespół Szkół [....] w [...] nie posiada rozbudowanych struktur organizacyjno – zarządczych i urzędnicze procedury są dla organu niejako obce. Dyrektor podniósł, iż dopiero wobec napływu szeregu wniosków o udzielenie informacji publicznej, nawiązał współpracę z kancelarią adwokacką w wyniku czego został uświadomiony co do obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 Ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 tej ustawy, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 Ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymaga podkreślenia, że regulacja art. 55 § 1 Ppsa, ma charakter tak dyscyplinujący jak i represyjny oraz prewencyjny, a jedyną okolicznością dającą podstawę do uwzględnienia wniosku jest ustalenie faktu niewypełnienia ww. obowiązków w przewidzianym ustawą terminie. Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca 2 września 2024 r. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 22 stycznia 2021 r. Wynika to z ustaleń dokonanych w oparciu o akta sprawy zarejestrowanej pod sygn. II SAB/Rz 212/24. Po stronie organu powstał zatem wynikający z art. 54 § 2 Ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 902), obowiązek przesłania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, a w razie jego niewykonania w terminie – uprawnienie po stronie skarżącego do skutecznego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny. W opisywanej sprawie piętnastodniowy termin przewidziany na przekazanie skargi upłynął 17 września 2024 r. Skarga K. J. została natomiast przekazana do Sądu dopiero 19 grudnia 2024 r. Mając na uwadze powyższe wniosek skarżącego uznać należało za zasadny. Skarga została bowiem przekazana do Sądu z trzymiesięcznym opóźnieniem. Uwzględniając całokształt okoliczności opisywanej sprawy, Sąd za zasadne uznał wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1 000 zł. Sąd miarkując wysokość sankcji uwzględnił fakt, że skarga finalnie została przekazana do Sądu. Ponadto miał na względzie okoliczność, iż organ nie korzystał z profesjonalnej obsługi prawnej. Niemniej wymaga podkreślenia, że obowiązek przekazania skargi ma charakter bezwzględny i nie jest uzależniony od zasadności samej skargi, choćby skarga była w ocenie skarżonego organu oczywiście bezzasadna. Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa. Wysokość zasądzonych kosztów stanowi równowartość uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego (100 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz równowartość uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł).