II SO/Po 6/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 06 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o wymierzenie Staroście grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazani skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SO/Po [...]; 2. umorzyć postępowanie sądowodministracyjne; 3. zwrócić skarżącemu kwotę 200;- (dwieście) zł tytułem uiszczonego wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny oraz wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SO/Po [...].

Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą J. M. zaskarżył bezczynność Starosty w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarga powyższa została wniesiona drogą elektroniczną do organu w dniu 13 czerwca 2024 r. Pismem z dnia 22 lipca 2024 r. J. M. wniósł o nałożenie na organ grzywny z tytułu braku przekazania skargi w terminie. Wniosek powyższy został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2024 r., którym odmówiono wymierzenie grzywny Staroście. Równocześnie pismem z dnia 15 sierpnia 2024 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania. Korespondencja zawierająca pismo z dnia 15 sierpnia 2024 r. została doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 15 sierpnia 2024 r. o godz. 12:53 (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia – k. [...] akt sądowych), a więc w dzień wolny od pracy. W konsekwencji pismo zawierające wniosek o umorzenie postępowania zostało przedłożone Sędziemu w dniu 16 sierpnia 2024 r. po zwrocie akt sądowych wraz z wydanym postanowieniem o odmowie wymierzenia grzywny z dnia 16 sierpnia 2024 r. (k. [...] akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Jak wynika z akt sprawy skarżący zakwestionował prawidłowość postanowienie z dnia 16 sierpnia 2024 r., którym odmówiono wymierzenia grzywny Staroście. Postanowienie powyższe – choć prawidłowe z punktu widzenia procesowego – zostało wydane w momencie, w którym skarżący skutecznie złożył wniosek o umorzenie postępowania. Należy przy tym zastrzec, że wniosek z dnia 15 sierpnia 2024 r. nie został przedłożony Sędziemu przed wydaniem postanowienia z dnia 16 sierpnia 2024 r. Oznacza to, że istniały podstawy faktyczne i prawne do wydania zaskarżonego postanowienia. Jednakże w tej sytuacji faktycznej – mając na względzie, że utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia mogłoby przyczynić się do poniesienia przez skarżącego kosztów postępowania, Sąd uznał, że zasady słuszności przemawiają za koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia z dnia 16 sierpnia 2024 r. Niezawiniony brak przedłożenia Sędziemu pisma strony przed wydaniem postanowienia nie może bowiem narażać wnioskodawcy na niekorzystne następstwa procesowe, takie jak obowiązek poniesienia kosztów postępowania. Mając powyższe na względzie orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, o czym orzeczono w pkt 1. Równocześnie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio, na podstawie art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosków. W ocenie Sądu w niniejszej prawie nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 60 P.p.s.a. które mogłyby przemawiać za niedopuszczalnością cofnięcia wniosku, stąd uznając cofnięcie wniosku za skuteczne i dopuszczalne w rozumieniu powołanego wyżej przepisu Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od wniosku oraz wpisu na zależenie orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.