II SO/Po 23/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 1 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wymierzenie Dyrektorowi Muzeum [...] grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć Dyrektorowi Muzeum [...] grzywnę w wysokości [...] zł ([...] złotych) 2. zasądzić od Dyrektora Muzeum [...] na rzecz M. M. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ E. Podrazik

W piśmie z dnia [...] lipca 2021 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Muzeum [...] w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), z powodu nieprzekazania do sądu skargi z dnia [...] maja 2021 r. na przewlekłość tego organu w załatwieniu wniosku M. M. z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pomimo dwukrotnego wezwania Dyrektor Muzeum [...] nie złożył odpowiedzi na wniosek. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Dyrektor Muzeum [...] nie przekazał do Sądu skargi M. M. z dnia [...] maja 2021 r. na przewlekłość organu w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na tę skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek okazał się zasadny. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Dalej wyjaśnić należy, że ratio legis komentowanej normy jest – z uwagi na przyjęty pośredni tryb wnoszenia skargi – zabezpieczenie sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej. Odbywa się to przez dyscyplinowanie organu do terminowego wykonywania obowiązku określonego w treści art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. przekazania sądowi administracyjnemu – w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi – skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę. Obowiązek ten istnieje przy tym niezależnie od tego, czy sprawa należy do właściwości sądów administracyjnych, czy też nie. Wymierzona grzywna stanowi więc sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki, a jej wymierzenie pełni nie tylko funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Następnie wyjaśnienia wymaga, że sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Przy rozstrzygnięciu wniosku sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków i czy zobowiązany wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, skarga na przewlekłość kierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Dyrektora Muzeum [...] wpłynęła do tego organu w dniu [...] maja 2021 r. poprzez platformę ePUAP. Organ był zatem zobowiązany przekazać Sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę najpóźniej do dnia [...] czerwca 2021 r. – zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176). Tymczasem do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie przekazał do Sądu wskazanej skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę i aktami sprawy, jak również nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Odnosząc się do wyjaśnień przekazanych w odpowiedzi Starosty na wniosek o wymierzenie grzywny Sąd zaznacza, że problemy, takie jak niewłaściwe rozeznanie pracownika organu co do jego obowiązków, czy okoliczności sprawy, w świetle których organ zakłada, że żądaniom skargi zadośćuczyniono, nie mogą co do zasady usprawiedliwiać organów administracji w zakresie wykonywania obowiązków przekazywania skarg do sądów administracyjnych. Chodzi bowiem o obowiązki, od których zależy uruchomienie procedury gwarantującej prawo do sądu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. /-/ E. Podrazik