II SO/Po 18/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 15 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawie ze skargi H. D. i M. D. o wymierzenie organowi grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia 1. wymierzyć Staroście grzywnę w wysokości 100;- (sto) złotych za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 26 lipca 2026 r., 2. zasądzić od Starosty solidarnie na rzecz H. D. i M. D. kwotę 597;- (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia 23 sierpnia 2026 r. H. D. i M. D. złożyli do tutejszego sądu, na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniosek o wymierzenie Staroście grzywny za nieprzekazanie skargi do tutejszego sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w ustawowym terminie. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy podali, że dnia 26 lipca 2026 r. złożyli za pośrednictwem Starosty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność organu. Skarga ta do dnia złożenia niniejszego wniosku nie została sądowi przekazana. Odpowiadając na wniosek Starosta pismem z dnia 30 września 2026 r. wyjaśnił, że w sprawie doszło do uchybienia obowiązkowi terminowego załatwienia sprawy przez osobę prowadzącą postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio (art. 54 § 1a p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę, o której mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Celem grzywny, co podkreśla się od lat orzecznictwie, jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale ochrona prawa jednostki do rozpatrzenia jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Pełni ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Z tych względów, w sytuacji gdy w sprawie doszło do przekazania sądowi skargi po upływie ustawowego terminu oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny nie powoduje bezprzedmiotowości niniejszego postępowania (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 03 listopada 2009 r., II GPS 3/09, Baza NSA). W sprawie jest niesporne, że skarga do sądu nie została przekazana tutejszemu sądowi z dochowaniem terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Stąd też wniosek jest uzasadniony. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostają bez znaczenia dla samej zasady odpowiedzialności organu. Mają jednak wpływ na wymiar grzywny, a przedstawione przez Starostę argumenty – dotyczące błędu prawnika, powodują w ocenie Sądu, że wymierzona na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., grzywna w wysokości 100 zł spełni funkcję dyscyplinującą, represyjną oraz prewencyjną. Sąd wziął bowiem pod uwagę, że uchybienie terminowi było niezamierzonym zaniechaniem organu. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. O kosztach należnych wnioskującej orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając od organu na jej rzecz kwotę 100;- zł tytułem uiszczonego wpisu od wniosku, 17;- zł tytułem zwrotu opłaty od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480;- zł ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 118) – pkt 2 postanowienia.