II SO/Ol 4/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. W. o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia odrzucić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Pismem z 14 kwietnia 2020r. F.W. (dalej jako: wnioskodawca) złożył do tut. Sądu wniosek, w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Okręgowego (dalej jako: Prezes SO) za nieprzekazanie do Sądu Najwyższego jego skargi na rażące naruszenie prawa przez Sąd Okręgowy "[...]" Wydział "[...]". Podał, że jego skarga wpłynęła do Prezesa SO w dniu 6 marca 2019r., a Prezes SO nie wykonał obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek Prezes SO wniosła o jego odrzucenie bądź oddalenie jako bezzasadny. Wskazała, że wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest możliwe w przypadku nieprzekazania skargi, której adresatem jest sąd administracyjny. Natomiast skarga wniesiona przez wnioskodawcę zaadresowana była do Sądu Najwyższego. Zatem na Prezesie SO nie ciążył obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto skarga nie dotyczyła sprawy podlegającej właściwości sądów administracyjnych, gdyż jej przedmiotem były czynności Sądu Okręgowego w postępowaniu dotyczącym sprawy cywilnej. Z tego względu wniosek winien być odrzucony. Ponadto Prezes SO wyjaśniła, że skarga wniesiona przez wnioskodawcę odnosi się w znacznej części do czynności Sądu Okręgowego w zakresie merytorycznym (orzeczniczym), który nie podlega nadzorowi Prezesa SO i przekazana została do Wydziału celem załatwienia w procesie, o czym wnioskodawca został powiadomiony. Z uwagi na fakt, że postępowanie zostało zakończone wnioski zawarte w piśmie nie mogły podlegać rozpatrzeniu. Podała, że w związku z wprowadzeniem stanu epidemicznego wstrzymano wysyłkę wszelkich pism sądowych. Jednakże zarządzeniem z 10 kwietnia 2020 r. zmodyfikowano zapisy dotyczące wysyłki pism sądowych, a skarga wnioskodawcy została przekazana do Sądu Najwyższego w dniu 24 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Nie ulega zatem wątpliwości, że grzywnę za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę sądowi administracyjnemu można wymierzyć tylko w przypadku, gdyż skarga jest kierowana jest do sądu administracyjnego. Ponadto ugruntowany jest pogląd, że przedmiotowy wniosek o wymierzenie organowi grzywny podlega rozpoznaniu wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku, gdy skarga od sądu administracyjnego jest niedopuszczalna ze względu na jej przedmiot, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, str. 207 – 208; postanowienie NSA z 18 maja 2018 r. , sygn. akt I OZ 444/18; postanowienie NSA z 5 listopada 2014 r. , sygn. akt I OZ 969/14; postanowienie WSA w Lublinie z 7 listopada 2018 r. sygn. akt III SO/Lu 8/18; postanowienie WSA we Wrocławiu z 29 marca 2019 r. sygn. akt IV SO/Wr 8/19). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny jest bowiem możliwe tylko wówczas, gdy dotyczy on skargi podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny (por. postanowienie WSA w Lublinie z 27 czerwca 2012 r. sygn. akt III SO/Lu 3/12; postanowienie NSA z 16 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 849/12). W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę dotyczy skargi wnioskodawcy, która została skierowana do Sądu Najwyższego, a nie do sądu administracyjnego. Słusznie zatem wyjaśniła Prezes SO, że nie miała ona obowiązku przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie. Tym samym brak jest podstawy prawnej do wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarga wnioskodawcy dotyczy czynności podejmowanych przez Sąd Okręgowy w sprawie cywilnej. Zatem skarga ta leży poza zakresem kompetencji sądu administracyjnego. Należy przy tym podkreślić, że przedmiotowy wniosek nie ma charakteru samodzielnego środka ochrony prawnej. Jest on ściśle związany ze skargą wnoszoną wyłącznie do sądu administracyjnego, a nie każdą skargą wnoszoną w jakiejkolwiek sprawie. W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. z tytułu nieprzekazania skargi należało uznać za niedopuszczalny. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek.