II SO/Ol 11/25

Dnia 4 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P.K. o wymierzenie Szpitalowi Powiatowemu w N. sp. z o.o. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia 1. wymierzyć Szpitalowi Powiatowemu w N. sp. z o.o. grzywnę w kwocie 300 (trzysta) złotych; 2. zasądzić od Szpitala Powiatowego w N. sp. z o.o. na rzecz wnioskodawcy P.K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

P.K. (dalej: "wnioskodawca") wnioskiem z dnia 2 października 2025 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o wymierzenie grzywny Szpitalowi Powiatowemu w N. sp. z o.o. (dalej: "Spółka", "organ") na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", za nieprzekazanie do sądu skargi. Wnioskodawca wskazał, że w dniu 14 sierpnia 2025 r. została przesłana do organu kolejna skarga dotycząca wniosku z dnia 21 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej, która nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wnioskodawca zwrócił się do Sądu o podjęcie działań dyscyplinujących organ. W odpowiedzi na wniosek Spółka wniosła o umorzenie postępowania oraz oddalenie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania wskazując, że brak przekazania skargi wnioskodawcy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w ustawowym terminie wynikał z przyczyn o charakterze organizacyjnym i faktycznym, które obiektywnie uniemożliwiły dokonanie czynności w terminie. Spółka wyjaśniła, że w jej strukturze organizacyjnej nie ma odrębnego stanowiska pracy dedykowane wyłącznie realizacji obowiązków z zakresu dostępu do informacji publicznej oraz obsługi postępowań sądowoadministracyjnych. Prace te wykonywane są przez pracownika sekretariatu, który równocześnie realizuje inne obowiązki administracyjno-kancelaryjne. Spółka wskazała, że w niniejszej sprawie wydłużył się czas reakcji na wpływające pisma, bowiem miało to miejsce w okresie sprawozdawczym, w którym pracownicy oraz organy Spółki byli w pełni zaangażowani w przygotowanie dokumentacji sprawozdawczo-finansowej, raportów rocznych oraz projektów uchwał organów Spółki. Dodatkowo Spółka podniosła, że grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. może być stosowana, gdy organ w ogóle nie przekazał skargi do sądu, a nie gdy jedynie przekroczył termin na przekazanie skargi do sądu. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana tut. Sądowi przez organ 7 listopada 2025 r. i zarejestrowano ją pod sygn. akt II SAB/Ol 148/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym art. 21 pkt 1 ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "u.d.i.p."), stanowi, że skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem wyłącznie od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 15-dniowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Spółka w piśmie z dnia 3 listopada 2025 r. sama potwierdziła wpływ skargi na bezczynność i brak jej przekazania tut. Sądowi, w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność wpłynęła do organu 19 sierpnia 2025 r. W związku z tym 15-dniowy termin do przekazania skargi upłynął z dniem 3 września 2025 r. Natomiast skarga, zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Ol 148/25, przekazana została tutejszemu Sądowi dopiero 7 listopada 2025 r. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi w ustawowym terminie, nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej. Podkreślić należy również, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W niniejszej sprawie organ przekazał jednak skargę dopiero po wpłynięciu skargi o wymierzenie grzywny. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu represję za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy. Dlatego dopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed rozpatrzeniem wniosku przez Sąd oraz przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w określonym prawem terminie pozostają bez znaczenia dla samej możliwości wymierzenia grzywny, mogą mieć natomiast wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 20 lutego 2025 r., sygn. akt I OZ 83/25, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalenie wysokości grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, przy określeniu jedynie jej górnej granicy. W ocenie tutejszego Sądu, orzeczona grzywna jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja organu, że uchybienie terminu wynika z organizacji pracy i przypisania innym obowiązkom organu charakteru priorytetowych. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 300 zł tutejszy Sąd wziął pod uwagę, że szpital nie jest organem administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym, ale funkcjonalnym, jako podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt. 5 u.d.i.p.), od którego wymaga się przede wszystkim znajomości przepisów związanych z prowadzoną działalnością leczniczą i okoliczności tej nie można pomijać oceniając zaniechanie organu. Natomiast niewątpliwie organ uchybił przepisom dotyczącym terminu przekazania skargi, a opóźnienie to było znaczne (dwumiesięczne); ponadto przekazanie skargi nastąpiło dopiero w reakcji na wniosek o wymierzenie grzywny. Wymierzona grzywna będzie więc stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.