II SO/Ol 11/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) Polskiemu Związkowi Łowieckiemu Zarządowi Okręgowemu w Olsztynie postanawia: 1. uchylić pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 grudnia 2024 r., 2. zasądzić na rzecz Stowarzyszenia [...] od Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Okręgowego w Olsztynie kwotę 580 złotych (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, uwzględniając wniosek Stowarzyszenia [...] (dalej jako: "Stowarzyszenie", "skarżący"), postanowieniem z 2 grudnia 2024 r., sygn. akt II SO/Ol 11/24, wymierzył Polskiemu Związkowi Łowieckiemu Zarząd Okręgowy w Olsztynie grzywnę w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 925, dalej jako: "p.p.s.a.") w wysokości 100 zł (pkt 1 sentencji postanowienia) oraz zasądził od organu na rzecz Stowarzyszenia kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2 sentencji postanowienia). Pełnomocnik Stowarzyszenia w ustawowym terminie wniósł zażalenie na ww. postanowienie w części dotyczącej pkt 2. Pełnomocnik, domagając się uchylenia pkt 2 postanowienia i zasądzenia na rzecz strony skarżącej 480 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, zarzucił naruszenie art. 200 i 205 § 2 oraz art. 64 § 3 p.p.s.a., poprzez pominięcie zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, pomimo złożenia stosownego wniosku w tym zakresie. Wniósł o zmianę zaskarżonej części postanowienia w trybie autokontroli na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. lub ewentualnie wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w pkt 2 sentencji postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wyjaśnił, że Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, jednak czy to wskutek niewłaściwego zastosowania przepisów, czy wskutek omyłki rachunkowej, przyznał skarżącemu zwrot odpowiadający jedynie kwocie wpisu od wniosku, pomijając przy tym zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 1 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Odpowiedź na zażalenie może być wniesiona wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od doręczenia zażalenia. Stosownie zaś do art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Przepis art. 195 § 2 p.p.s.a. stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny w sytuacji wystąpienia co najmniej jednej z dwóch wymienionych w nim przesłanek. Wystąpienie jednej wyszczególnionej przez ustawodawcę przesłanki, uprawnia tym samym do zastosowania instytucji samokontroli przez sąd pierwszej instancji. Zgodnie z ww. przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą nią być objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy nie wzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (por. postanowienie NSA z 24 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 61/21, LEX nr 3168071). W ocenie tutejszego Sądu, taki charakter ma zażalenie wniesione na postanowienie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 2 grudnia 2024 r. Zgodnie z 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Mając na uwadze treść przytoczonego przepisu, nie budzi wątpliwości, że kwota zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego powinna obejmować koszty sądowe, na które składają się opłaty sądowe (wpis i opłata kancelaryjna) oraz zwrot wydatków, wynagrodzenie pełnomocnika, równowartość opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa procesowego, który występował w niniejszej sprawie. W kwestii ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika strony skarżącej należy odnotować, że w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia dotyczył sprawy, w której przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna albo decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego. Zatem podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika będącego radcą prawnym winien stanowić § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.). W konsekwencji należało uchylić pkt 2 sentencji postanowienia z 2 grudnia 2024 r. oraz orzec o zasądzeniu od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw w przewidzianej prawem wysokości. Na kwotę należnych stronie skarżącej kosztów postępowania składają się zatem: uiszczony wpis sądowy (100 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym (480 zł), określone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2, art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł, jak w sentencji postanowienia.