II SO/Lu 54/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 12 listopada 2013 r. na bezczynność w sprawie wniosku z dnia 19 października 2012 r. dotyczącego pomocy na dożywianie i świadczenia na zakup żywności p o s t a n a w i a wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych.

Z. W. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 12 listopada 2013 r. na bezczynność w sprawie wniosku z dnia 19 października 2012 r. dotyczącego pomocy na dożywianie i świadczenia na zakup żywności. W odpowiedzi na wniosek organ zażądał jego oddalenia jako bezzasadnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia organowi grzywny jest zatem niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Lu 292/14 wynika, że Wójt Gminy nie przekazał tutejszemu sądowi akt administracyjnych sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność w sprawie wniosku z dnia 19 października 2012 r. dotyczącego pomocy na dożywianie i świadczenia na zakup żywności w trzydziestodniowym terminie liczonym od wniesienia skargi. Nie wykonał tym samym obowiązku z art. 54 § p.p.s.a. Skarżący wniósł bowiem do organu przedmiotową skargę w dniu 15 listopada 2013 r., zaś przekazał ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 11 lipca 2014 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu (k. 3 i 6 akt sprawy II SA/Lu 292/14). Rozstrzygając w przedmiocie wysokości grzywny, sąd wziął pod uwagę – z jednej strony - okres przekroczenia ustawowego terminu, z drugiej zaś okoliczność, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy. Z tych względów sąd orzekł, jak sentencji.