II SO/Lu 43/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. W. o wymierzeniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 7 sierpnia 2013r. w sprawie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności, lekarstw i środków pomocniczych - w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania T. W. prawa pomocy.

T. W. złożyła w dniu 20 maja 2014 r. (data wpływu do organu) o wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargi z dnia 7 sierpnia 2013r. na decyzję tegoż Kolegium z dnia [..] znak: [..] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności, lekarstw i środków pomocniczych - wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. - prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. W świetle art. 54 § 2 P.p.s.a - organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 tej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Z akt sprawy [..] wynika, że skarga T. W. z dnia 7 sierpnia 2013 r. na decyzję tegoż Kolegium z dnia [..] znak: [..] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności, lekarstw i środków pomocniczych wpłynęła do Kolegium w dniu 9 sierpnia 2013 r., zaś Kolegium przekazało ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 4 września 2013 r. (k. 3, 4 akt sądowych w sprawie [..]). Skarga T. W. z dnia 7 sierpnia 2013 r. została zatem przekazana przez Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. przed upływem terminu, o którym stanowi art. 54 § 2 P.p.s.a, dlatego wniosek o wymierzenie grzywny jest oczywiście bezzasadny. W świetle powołanego art. 247 P.p.s.a. również wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 481/10 – Lex nr 621860), zaś Sąd odstąpił od przesłania skarżącej urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF". Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.