II SO/Lu 28/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Starszy referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na rozprawie sprawy z wniosku Stowarzyszenia o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 16 stycznia 2017 r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej zawartej we wniosku z dnia 26 września 2016 r. p o s t a n a w i a I. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 16 stycznia 2017 r. dotyczącej udostępnienia informacji publicznej zawartej we wniosku z dnia 26 września 2016 r. II. zasądza od Wójta Gminy na rzecz Stowarzyszenia kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 23 czerwca 2017 r. Stowarzyszenie O. Z. złożyło wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy H. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 16 stycznia 2017r. na bezczynność Wójta Gminy H. w przedmiocie wniosku z dnia [..]. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że [...]. otrzymał od przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. informację, że wspomniana skarga nie wpłynęła do sądu, chociaż minął 15 – dniowy termin na jej przekazanie. Odpowiadając na wniosek Wójt potwierdził, że nie przekazał skargi Stowarzyszenia do sądu. Było to jednakże spowodowane treścią pisma z 30 stycznia 2017r. z którego wynikało, że skarga została cofnięta. Ponieważ Stowarzyszenie nie odpowiedziało na pismo z dnia 3 lutego 2017r. w przedmiocie odmowy zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika procesowego, jednocześnie otrzymując żądaną informację, trwał w przeświadczeniu, że wnioskodawca skargi nie popiera. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2015r. poz. 2058 ze zmianami) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu dotyczącym udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, sąd natomiast rozpatruje skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę. Zgodnie natomiast z art. 55 § 1 tej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., (II GPS 3/09 publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) wyjaśniono, że grzywna o jakiej mowa w art. 55 § 1 ma mieszany tj. dyscyplinująco-restrykcyjny charakter. Jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i swoim stanowiskiem, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Treść powołanego przepisu pozwala sądzić, że wymierzenie grzywny możliwe jest po spełnieniu łącznie dwóch warunków, tj. złożenia przez stronę wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przy czym bez znaczenia są powody, dla których skargi nie przekazano. Natomiast okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku, sąd powinien wziąć pod uwagę wymierzając wysokość grzywny ( postanowienia NSA z 9 lutego 2010 r., I OZ 78/10 i 28 maja 2014 r., I OZ 379/14 opubl. w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga Stowarzyszenia na bezczynność Wójta Gminy H. w przedmiocie udzielania informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 19 stycznia 2017 r., który przekazał ją do Sądu dopiero w dniu 18 sierpnia 2017 r. Zwłoka w przekazaniu skargi licząc od ostatniego dnia terminu, w którym organ był zobowiązany przekazać skargę stosowanie do treści art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wynosi niemal 7 miesięcy. Tak istotne opóźnienie jest uzasadnioną przesłanką dla nałożenia na organ grzywny. Warto przy tym zaznaczyć, że zastosowanie sankcji określonej w art. 55 § 1 nie jest uzależnione od tego, czy organ przed orzekaniem w przedmiocie grzywny przekazał do sądu skargę, czy też nie. W powołanej wyżej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazano bowiem, że skoro z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ustawy obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Jej rozmiar w rozpoznawanej sprawie uzasadnia natomiast wysokość grzywny w kwocie [..] złotych, co należy uznać jako adekwatną do stopnia zaniechania organu. Niezrozumiale jest powoływanie się, jako usprawiedliwiające brak czynności organu, na treść pisma Stowarzyszenia z [..]. Wbrew przekonaniu Wójta nie sposób wywieść z niego wniosku o cofnięciu skargi. Przeciwnie, jasno wskazuje się w nim, że wobec wysłania informacji na błędny adres, skarga pozostaje zasadna i usprawiedliwiona, natomiast możliwe jest jej cofnięcie. Co więcej, cofnięcie skargi następuje stosownym oświadczeniem złożonym w formie pisemnej do sądu lub ustnej do protokołu rozprawy. Oświadczenie tej treści wszczyna odrębne postępowanie, mające charakter wpadkowy w stosunku do postępowania głównego. Zupełnie bezpodstawnym był zatem wniosek organu o cofnięciu skargi, w sytuacji, gdy Stowarzyszenie nie przedstawiło stosownego oświadczenia lub postanowienia sądu o umorzeniu postępowania. Również ta okoliczność przemawiała za wymierzeniem grzywny w orzeczonej wysokości. Z tych względów na podstawie art. art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2017r. poz. 1369 ) wymierzono Wójtowi Gminy H. grzywnę. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 wspomnianej ustawy oraz § 14 ust.1 pkt.1 lit.c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U z 2015r. poz. 1800 ze zmianami ).