II SO/Lu 24/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych przed wniesieniem skargi do sądu w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

A. K. na urzędowym formularzu winsoku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych przed wniesieniem do sądu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję odmawiającą przyznania jej specjalnego zasiłku opiekuńczego. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismem takim jest skarga (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie jednak z unormowaniem art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. A. K. wnosi o przyznanie prawa pomocy w związku z zamiarem wniesienia skargi na decyzję wydaną w sprawie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Sprawy dotyczące specjalnego zasiłku opiekuńczego zaliczane są do sprawi z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zatem na mocy art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 214 § 1 p.p.s.a A. K. nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...]. Tym samym postępowanie o przyznanie A. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 2 września 2010 r., sygn. akt I OZ 651/10 i postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 74/08 – oba publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych). Z tych względów orzeczono jak na wstępie postanowienia.