II SO/Łd 6/24

Dnia 12 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 12 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o wymierzenie Przewodniczącej Samorządu Studentów A. w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.

Pismem z dnia 12 sierpnia 2024 r. J.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wymierzenie Przewodniczącej Samorządu Studentów A. w P. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi z dnia 22 lipca 2024 r. na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając wniosek wnioskodawca wskazał, że w dniu 19 czerwca 2024 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej o treści: udostępnienie w formie elektronicznej dokumentu zawierającego aktualnie obowiązujący Regulamin Samorządu Studenckiego A., a jako sposób i formę jego udostępnienia wskazał - przesłanie za pośrednictwem poczty elektronicznej na wskazany adres mailowy. Następnie wnioskodawca wyjaśnił, że w dniu 22 lipca 2024 r. złożył skargę na bezczynność organu, która do dnia dzisiejszego nie została przekazana do Sądu. W odpowiedzi na wniosek Przewodnicząca Samorządu Studentów A. w P. wniosła o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi, ponieważ skarga na bezczynność J.F. z dnia 22 lipca 2024 r. została przesłana do Sądu w dniu 5 sierpnia 2024 r. wraz z odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny podlega oddaleniu jako niezasadny. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) – powołanej dalej jako: "u.d.i.p.", do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Na gruncie tej regulacji w orzecznictwie podnosi się, że przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., I OZ 343/14, LEX nr 1467276, postanowienie NSA z dnia 12 marca 2014 r., I OZ 158/14, LEX nr 1449949). Natomiast grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (postanowienie NSA z dnia 23 września 2014 r., I OZ 759/14, LEX nr 1515135, oraz postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2014 r., I OZ 489/14, LEX nr 1492500). Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny ustawodawca pozostawił uznaniu Sądu, określając jedynie jej górną granicę w art. 154 § 6 p.p.s.a. Oznacza to, iż to Sąd ocenia, jaka wysokość grzywny w danej sprawie będzie adekwatna do okoliczności uchybienia obowiązkowi prawem przez organ. Wniesiony w niniejszej sprawie wniosek J.F. o wymierzenie grzywny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest niezasadny. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący J.F. wniósł skargę (datowaną na dzień 18 lipca 2024 r., i przesłaną do Samorządu Studenckiego A. drogą poczty elektronicznej w dniu 22 lipca 2024 r.) na bezczynność Przewodniczącej Samorządu Studentów A. w P. sprawie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskiem skarżącego z dnia 19 czerwca 2024 r. Wobec tego, stosownie do art. 21 pkt 1 u.d.i.p., przekazanie akt i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu w dniu 5 sierpnia 2024 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 94/24. Przewodnicząca Samorządu Studentów A. w P. w ustawowym terminie przekazała skargę datowaną na dzień 18 lipca 2024 r. wraz z odpowiedzią na skargę. Zdaniem Sądu, w sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, a więc wywiązania się przez organ z obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę w terminie, nie sposób przyjąć, aby zaistniała przesłanka warunkująca wymierzenie grzywny, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.