II SO/Łd 4/18

Dnia 13 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 czerwca 2018 roku sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na rzecz A. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A.B.

W dniu 22 marca 2018 r. A. K. złożył do sądu administracyjnego wniosek o wymierzenie A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Jednocześnie A. K. wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wniosku A. K. wyjaśnił, że 11 listopada 2017 r. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, którą doręczono organowi 21 listopada 2017 r., zatem winna być ona przesłana do sądu najpóźniej 6 grudnia 2017 r. Jednakże pomimo upływu ustawowego terminu, skarga nie została przekazana do rozpoznania przez sąd, co uzasadnia wymierzenie organowi grzywny. Do wniosku A. K. dołączył odpis skargi na bezczynność oraz potwierdzenie nadania skargi listem poleconym na adres organu. Na mocy zarządzenia sędziego z dnia 18 kwietnia 2018 r. doręczono organowi odpis wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., celem odniesienia się do jego treści, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wniosku. Odpis ww. wniosku doręczono organowi w dniu 23 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zasadny. Zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1764 ze zm., dalej jako: "u.d.i.p."), przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Przepis art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369, dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi z kolei, iż w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu. Wspomniana skarga podnosiła zarzut bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wobec tego, stosownie do art. 21 pkt 1 u.d.i.p., przekazanie akt i odpowiedzi na skargę powinno było nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Nie jest też sporne, że w ustawowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, co więcej skargi organ nie przekazał do dnia dzisiejszego. W tym miejscu podkreślić należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie, według którego grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia tejże grzywny jest niewypełnienie obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Sądu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 września 2014 roku, I OZ 759/14; z dnia 22 lipca 2014 roku, I OZ 489/14; z dnia 6 czerwca 2013 roku, I OZ 429/13; z dnia 25 kwietnia 2013 roku, I OZ 278/13, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie Sądowi skargi pozostają bez znaczenia w sprawie wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a. Okoliczności przedmiotowej sprawy potwierdzają niewykonanie przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p., co przesądza o zasadności wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się zaś do kwestii wysokości wymierzonej grzywny Sąd uwzględnił okoliczność, że jest to pierwsza zarejestrowana w tutejszym Sądzie sprawa z wniosku o wymierzenie temu organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd doszedł do przekonania, że w realiach niniejszej sprawy wysokość grzywny będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ciążącego na organie administracji publicznej. Warto też przypomnieć, że wymierzenie grzywny nie zwalnia organu z obowiązku przekazania skargi na bezczynność, jeżeli do dnia wydania postanowienia w tym przedmiocie, organ ciążącego na nim obowiązku nie wykonał. Jeżeli organ nie przekaże sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 p.p.s.a.). O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2 p.p.s.a, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków (art. 55 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 200 p.p.s.a. A.B.