II SO/Kr 17/22

Kraków, dnia 12 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. C. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta Zakopane za nieprzekazanie sądowi skargi na uchwałę postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta Zakopane grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, 2. zasądzić od Burmistrza Miasta Zakopane na rzecz P. C. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 11 maja 2022 r. (data nadania przesyłki poleconej) P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta Zakopane grzywny za nieprzekazanie sądowi jego skargi na uchwałę Rady Miasta Zakopane nr XVI/184/2007 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wnioskodawca wskazał, że skargę złożył w siedzibie organu w dniu 10 marca 2022 r. i nie została ona dotychczas przekazana do WSA w Krakowie W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta Zakopane poinformował, że skarga wraz z odpowiedzią i aktami planistycznymi została przekazana do WSA w Krakowie w dniu 6 czerwca 2022 r. Sprawa wpłynęła do sądu w dniu 8 czerwca 2022 r. i została zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 722/22. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z przedstawionych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że podmiot, za pośrednictwem którego kierowana jest dla sądu administracyjnego skarga na działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest bezwzględnie obowiązany przekazać skargę sądowi, wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie 30 dni do dnia otrzymania skargi. Instytucja wymierzenia organowi grzywny w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonania tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2017 r., sygn. I OZ 1702/17 - przywołane w uzasadnieniu orzeczenia są dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). P. C. złożył skargę 10 marca 2022 r., a zatem termin przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy upływał 11 kwietnia 2022 r. (w związku z treścią art. 83 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem skarga została przesłana dopiero niemal dwa miesiące później. W tej sytuacji nałożona obecnie grzywna nie pełni już funkcji dyscyplinującej, a jedynie restrykcyjną i prewencyjną. Sąd uznał, że w tych okolicznościach odpowiednia i wystarczając będzie grzywna w wysokości 200 zł. O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony przez wnioskodawców wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 200 p.p.s.a.