II SO/Kr 14/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. B. o wymierzenie grzywny [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. za nieprzekazanie skargi postanawia: wniosek oddalić

Pismem datowanym na dzień 27 marca 2014 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. B. wniósł o wymierzenie grzywny [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. za nieprzekazanie do Sądu w terminie ustawowym skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Skarżący podniósł, że żąda rozpoznania swojej skargi z dnia 30 października 2013 r. Zaznaczył, że przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a zatem spełnił warunki formalne do wniesienia skargi. Jednocześnie skarżący podkreślił, że do chwili obecnej nie został powiadomiony przez organ, czy jego skarga została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie . Organ wskazał, że w dniu 24 czerwca 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. przekazał do inspektoratu pisma Z. B. z dnia 10 czerwca 2013 r. oraz z dnia 17 czerwca 2013 r. Pisma zostały zakwalifikowane jako skargi w rozumieniu przepisów Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu znak. [...]. Z uwagi na fakt, iż skarżący nie powołał nowych okoliczności organ podtrzymał swoje stanowisko na podstawie art. 239 k.p.a. Ponadto w dniu 6 listopada 2013 r. wpłynęło pismo skarżącego kierowane do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K., w którym wskazał cyt: "na zasadzie art. 53 § 3 ppsa w załączeniu skarga kierowana za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie po wezwaniu z dn.2013.09.23 do usunięcia naruszenia prawa ... bez reakcji organu (...)". Do ww. pisma przedłożono załącznik, który stanowiła skarga Z. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniesiona za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w dniu 21 listopada 2012 r. na bezczynność tego organu tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., w sprawie znak: [...]. Skarga ta została odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie sygn. akt II SAB 210/12 z dnia 23 kwietnia 2013 r. Odnosząc się do przekazanego przez Sąd wniosku Z. B. z dnia 27 marca 2014 r. organ wyjaśnił, że skarżący w swym wniosku wskazuje na postępowanie skargowe znak. [...], w toku którego wnosił jedynie pisma kierowane do organu administracyjnego. Faktem jest, że Z. B. w pismach przedkładanych w organie zgłaszał żądania w sposób nieprecyzyjny, jednak, zdaniem organu, nie sposób zakwalifikować tych pism jako skarg do Sądu. W ocenie organu wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalny, gdyż brak jest skargi w rozumieniu art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesionej za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą organ winien był przekazać do Sądu w terminie określonym w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Szczególnym uprawnieniem sądu w ramach tej kontroli jest wskazana w art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwość wymierzenia organowi grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 tj. nieprzekazania sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy. Przepis art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę wynosi trzydzieści dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie natomiast do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Grzywna za nieprzekazanie do sądu akt administracyjnych może być wymierzona wyłącznie organowi właściwemu w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt I OZ 598/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2012 r. sygn. akt IV SO/Wa 52/12). W przedmiotowej sprawie skarżący domaga się wymierzenia grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. za nieprzekazanie skargi do Sądu, podczas gdy skarga (datowana na 30 października 2013 r.) dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T.. Skoro przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T., to ten właśnie organ jest właściwy w sprawie i w konsekwencji zobowiązany do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy oraz przywołane przepisy przesądzają więc o niedopuszczalności nałożenia grzywny na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w trybie art. 55 § 2 p.p.s.a. Organ ten nie był bowiem zobowiązany do przekazania skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T.. Na marginesie można wskazać, że w sytuacji gdy wniosek wniesiony został do organu niewłaściwego powinien zostać przez ten organ odesłany organowi właściwemu. Na końcu wyjaśnić należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny wszczyna odrębne postępowanie sądowe i równocześnie zakreśla granice sprawy w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a. W związku z tym Sąd nie może w sprawie niniejszej badać i poddawać ocenie samej skargi na bezczynność. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd oddalił wniosek, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.