II SO/Gd 9/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. G. przeciwko Wojewodzie w przedmiocie nakazania przywrócenia stanu poprzedniego postanawia: odrzucić wniosek.

Z. G. (dalej skarżący) wniósł w dniu 9 grudnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek z żądaniem podjęcia szybkich i zdecydowanych działań celem przywrócenia stanu sprzed wydania przez Wojewodę decyzji z 29 września 2011 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na działce nr [...] o pow. 0,0055 ha. Decyzją z 15 stycznia 2018 r. Wojewoda orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz skarżącego i jego brata po połowie za nieruchomość wywłaszczoną pod budowę drogi. Decyzja ta została po utrzymaniu w mocy przez Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sprawa oczekuje na rozpoznanie. Wskazał skarżący, że pismem z 25 kwietnia 2019 r. zwracał się już do tutejszego Sądu o nakazania Wojewodzie przywrócenia stanu prawnego sprzed 29 września 2011 r. i Sąd nie podjął żadnych czynności. Wnioskuje skarżący o dołączenie do niniejszych akt sprawy prowadzonej pod sygnaturą II SA/Gd 128/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 2107), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a.". Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne może być skarga lub wniosek. Z art. 63 p.p.s.a. wynika bowiem, że postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, jeżeli ustawy tak stanowią. Pismo skarżącego stanowi w istocie żądanie wszczęcia postępowania sądowego celem cofnięcia skutków prawnych wywołanych ostateczną decyzją Wojewody z 29 września 2011 r. i wyłączenia działki skarżącego spod inwestycji drogowej. Żądanie takiej treści nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., a podlegających rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Należy dodać, że z wymienionych przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika również, że sąd administracyjny nie jest właściwy do prowadzenia postępowania mającego na celu nakazanie Wojewodzie wycofanie się z podjętej budowy drogi. Skoro, jak wynika z powyższego, przedmiot żądania nie mieści się w dyspozycji powołanego przepisu art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., wniosek Z. G. należało ocenić jako niedopuszczalny ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego w tak przedstawionej sprawie. Sądowi z urzędu wiadomo, że tożsamej treści wnioski o wszczęcie postępowania składał skarżący do WSA w Gdańsku kilkukrotnie. W sprawie II SA/Gd 128/19 skarga została odrzucona wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych. W treści wniosków skarżący kwestionuje prawidłowość działania sądów powszechnych, administracyjnych i organów prokuratury. Domaga się skarżący od organów wymiaru sprawiedliwości w Polsce, by organy te zwróciły się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi jego sprawy. Zakres postawionych pytań jest związany z kwestionowaniem zgodności z przepisami Konstytucji RP, konwencjami i traktatami europejskimi oraz Powszechną Deklaracją Praw Człowieka szeregu czynności procesowych podejmowanych w toku postępowania sądowego. Jednak żadne ze sformułowanych we wniosku żądań nie stanowi zakresu możliwego działania przez sąd administracyjny. Z tych względów wniosek jako niedopuszczalny należało odrzucić na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis art. 64 § 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.