II SO/Bk 9/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marcin Kojło (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi N. w B. w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi na bezczynność w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Dyrektorowi N. w B. grzywnę w wysokości 400 (czterysta) złotych; 2. zasądzić od Dyrektora N. w B. na rzecz M. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia [...] maja 2022 r. M. S. złożył do tut. sądu wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi N. w B., z uwagi na nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność z dnia [...] czerwca 2021 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Ponadto wniósł o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postepowania wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w dniu [...] maja 2021 r. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie statutu szkoły. W związku z wymijającą odpowiedzią organu z dnia [...] maja 2021 r. i brakiem reakcji na jego wezwanie (email z [...] czerwca 2021 r.) do zrealizowania wniosku z jego treścią, skarżący w dniu [...] czerwca 2021 r. wysłał skargę na bezczynność na adres siedziby szkoły. List ze skargą został doręczony do adresata [...] czerwca 2021 r. Wnioskodawca dodał, że w związku z brakiem informacji z Sądu, pismem z dnia [...] lutego 2022 r. zwrócił się o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi. Prawomocnym postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r. sygn. akt II SO/Bk 3/22 Sąd wymierzył organowi grzywnę. Mimo wymierzenia grzywny organ dalej nie przekazał skargi do Sądu. Do wniosku dołączono kopię wniosku o udostępnienie informacji publicznej, skan potwierdzenia nadania listu ze skargą, wydruk z trackingu Poczty Polskiej i odpis skargi. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia [...] czerwca 2022 r. Dyrektor N. w B. wniósł o jego oddalenie wskazując, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zobowiązuje do przekazania informacji w każdej formie wskazanej we wniosku, a jedynie nakazuje wskazać, w jaki sposób istnieje możliwość uzyskania informacji publicznej. Podniósł, że skarżący w przewidzianym w prawie terminie uzyskał informację, iż statut jest udostępniany w siedzibie szkoły w formie papierowego dokumentu, wyłożonego do wglądu dla zainteresowanych osób w sekretariacie szkoły przy ul. [...] w B. Wobec powyższego, zdaniem organu, rzekoma skarga na bezczynność została potraktowana jako przesłana omyłkowo korespondencja do WSA, albowiem nie istniały dalsze podstawy do procedowania wniosku o udzielenie informacji publicznej. Ponadto podniósł, że w niniejszym przypadku zaistniało modelowe nadużywanie prawa do informacji publicznej. Jednocześnie dodał, że wszelka dokumentacja przekazana została w sprawie o sygn. II SO/Bk 3/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest uzasadniony. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Termin ten ulega jednak skróceniu w związku z brzmieniem art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.), który stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 p.p.s.a. określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z przywołanych regulacji wynika, że przesłankami uprawniającymi sąd do wymierzenia organowi grzywny jest stosowny wniosek skarżącego oraz stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Sąd zaś orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. II GPS 3/09, ONSA/WSA 2010/1/2). W realiach rozpatrywanego przypadku sąd orzekał już na wniosek M. S. i wymierzył Dyrektorowi N.w B. grzywnę w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi M. S. z dnia [...] czerwca 2021 r. na bezczynność (postanowienie z dnia 31 marca 2022 r. sygn. akt II SO/Bk 3/22). W sytuacji, gdy pomimo wymierzenia grzywny organ nadal nie wywiązuje się z obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., ponowny wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest dopuszczalny. Grzywna może być wymierzana wielokrotnie, aż do zupełnego, pełnego usunięcia przez organ stanu naruszenia dyspozycji art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 55 oraz przywołane tam orzecznictwo). Ponownie trzeba zatem wyjaśnić Dyrektorowi, że w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 p.p.s.a. nieistotne są argumenty, że skarżący w przewidzianym w prawie terminie uzyskał informację, że statut jest udostępniany w siedzibie szkoły w formie papierowego dokumentu, wyłożonego do wglądu dla zainteresowanych osób w sekretariacie szkoły przy ul. [...] w B. oraz, że rzekoma skarga na bezczynność została potraktowana jako przesłana omyłkowo korespondencja do WSA, albowiem nie istniały dalsze podstawy do procedowania wniosku o udzielenie informacji publicznej. Argumenty te będą podlegały ocenie dopiero przy rozpoznawaniu przez Sąd skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Poza tym należy powtórnie wyjaśnić Dyrektorowi Szkoły, że wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami administracyjnymi, jest niezależne od przyczyn braku wywiązania się przez organ z ustawowych obowiązków. Jak wynika z treści rozpoznawanego wniosku o wymierzenie grzywny oraz z akt sprawy, skarżący w dniu [...] czerwca 2021 r. wywiódł skargę na bezczynność organu w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej dnia [...] maja 2021 r. Dokumenty dołączone do wniosku wskazują, że skarga została doręczona Dyrektorowi N. w B. [...] czerwca 2021 r. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, pożądaną reakcją Dyrektora było przekazanie tej skargi do sądu, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Z obowiązku tego organ się nie wywiązał, również po otrzymaniu postanowienia sądu z dnia 31 marca 2022 r. W związku z powyższym wystąpiła przesłanka uzasadniająca ponowne wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Organ był informowany w postanowieniu z dnia 31 marca 2022 r., że złożenie odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, zawierającej stanowisko co do zasadności skargi na bezczynność, nie stanowi o wypełnieniu obowiązku dostarczenia skargi wniesionej przez skarżącego wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Odpowiadając na aktualnie złożony wniosek organ powtórzył dotychczasową argumentację. Wprawdzie dołączył akta sprawy, niemniej zawierają one jedynie kopię skargi. Sąd stwierdza, że organ nadal nie wywiązał się z podstawowego obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Trzeba zatem wyjaśnić organowi, że jego obowiązkiem jest nadesłanie do sądu oryginału skargi złożonej przez M. S. wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy (począwszy od pisma stanowiącego wniosek skarżącego o udzielnie informacji publiczne) i wraz z odpowiedzią na skargę, co umożliwi sądowi nadanie takiej skardze właściwego biegu. Uwzględniając okoliczność, że stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi nie został usunięty na skutek zastosowanego już w tej sprawie środka dyscyplinującego, oraz mając na uwadze fakt, że nie mamy do czynienia z typowym organem administracji publicznej, lecz podmiotem reprezentującym szkołę policealną - sąd uznał, że kolejna grzywna w wysokości 400 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia omawianego obowiązku i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość, ale również stanowiąc swego rodzaju dodatkową represję związaną z niewykonywaniem ustawowych obowiązków. Okoliczności rozpatrywanego przypadku nie dają podstaw do odstąpienia od wymierzenia grzywny. W tym stanie rzeczy sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis sądowy w kwocie 100 zł.