II SO/Bk 1/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi H. J. na postanowienie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu

H. J. wniósł do tutejszego sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. Wyjaśnił, że w postanowieniu tym znalazło się błędne pouczenie o sposobie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Zostało ono sprecyzowane postanowieniem uzupełniającym ww. organu z dnia [...] listopada 2017 r. poprzez wskazanie 30-dniowego terminu na wniesienie skargi. Postanowienie uzupełniające wnioskodawca otrzymał w dniu 5 grudnia 2017 r. i od tego dnia liczył termin wniesienia przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. W sprawie niniejszej wniosek o przywrócenie terminu dotyczy złożenia skargi na postanowienie organu wyższej instancji, którym - na podstawie art. 37 § 5 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego - rozpoznano ponaglenie. Zauważyć jednak należy, że zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem jego kontrola nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżalne są: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie; postanowienia kończące postępowanie; postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie w przedmiocie rozpoznania ponaglenia nie należy do żadnej z ww. kategorii, ma ono charakter incydentalny, nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem. Błędnie zatem poinformowano skarżącego o możliwości jego zaskarżenia zarówno w pouczeniu postanowienia z dnia [...] listopada 2017 r. jak i w postanowieniu z dnia [...] listopada 2017 r. Jeśli zatem postanowienie rozpoznające ponaglenie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to również niedopuszczalny jest wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na takie postanowienie. Wniesienie takiego wniosku nie wywołuje bowiem dla strony ujemnych skutków procesowych w zakresie postępowania sądowego. W takiej zaś sytuacji wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 86 § 2 w związku z art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji. Tytułem wyjaśnienia, z uwagi na błędne pouczenia organów i możliwe zagubienie skarżącego w zaistniałej sytuacji wskazać należy, że złożenie ponaglenia (rozpoznanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r.) stanowi spełnienie warunku poprzedzającego wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po złożeniu ponaglenia i składa się ją za pośrednictwem organu, którego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono.