II SO/Bd 1/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Szkoły Podstawowej T. w B. za nieprzekazanie skargi postanawia 1. wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej T. w B. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); 2. zasądzić od Dyrektora Szkoły Podstawowej T. w B. na rzecz K. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z [...] lutego 2025 r. K. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Szkoły Podstawowej T. w B. za nieprzekazanie Sądowi jego skargi z dnia [...] listopada 2024 r. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej T. w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektor Szkoły Podstawowej T. w B. wskazał, że brak przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego był wynikiem błędnej oceny sytuacji przez jednego z pracowników administracyjnych placówki, który nie przekazał skargi do dalszego procedowania. W dniu [...] listopada 2024 r. do sekretariatu szkoły wpłynęła wiadomość e-mailowa zawierająca skargę K. Z. na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Pismo to zostało odebrane przez pracownika administracyjnego, który - działając samodzielnie, bez konsultacji z przełożonymi - podjął błędną decyzję o nieprzekazaniu dokumentu do dalszego procedowania. Brak przekazania skargi nie wynikał z celowego działania dyrekcji szkoły, ani celowej próby uniknięcia odpowiedzialności za ewentualną bezczynność. Był to wyłącznie błąd proceduralny wynikający z niewłaściwej oceny sytuacji przez jednego z pracowników. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Szkoły Podstawowej T. w B. wniósł o nieuwzględnianie wniosku o wymierzenie grzywny, ponieważ z uwagi na powyższe okoliczności, wymierzenie kary finansowej w niniejszej sprawie byłoby nieproporcjonalne oraz nie spełniałoby funkcji prewencyjnej, gdyż placówka już podjęła skuteczne działania eliminujące ryzyko powtórzenia się takiej sytuacji w przyszłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek o wymierzenie organowi grzywny zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "p.p.s.a."). organ, za pośrednictwem którego wniesiono skargę na jego działanie lub bezczynność, obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Dodać należy, że w myśl art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako: "u.d.i.p."), mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd, w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a., na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przepisy powyższe przewidują zatem dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie, tj. stwierdzenie uchybienia przez stronę przeciwną piętnastodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie takiej skargi. Jak wynika z ustaleń Sądu, przedmiotowa skarga z dnia [...] listopada 2024 r. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej T. w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, mimo upływu ponad czterech miesięcy od czasu wpłynięcia jej do strony przeciwnej, do dnia dzisiejszego nie została przekazana Sądowi. Dodać należy, że wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie wymierzenia grzywny nie może mieć, podnoszona przez organ okoliczność, iż brak przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego był wynikiem błędnej oceny sytuacji przez jednego z pracowników administracyjnych placówki a wymierzenie kary finansowej w niniejszej sprawie byłoby nieproporcjonalne oraz nie spełniałoby funkcji prewencyjnej, gdyż placówka już podjęła skuteczne działania eliminujące ryzyko powtórzenia się takiej sytuacji w przyszłości, ponieważ obowiązek organu przekazania Sądowi skargi istnieje niezależnie od tych okoliczności. Już samo żądnie strony nadania skardze określonego biegu obliguje organ do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero bowiem Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że Dyrektor Szkoły Podstawowej T. w B. był zobligowany na podstawie art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. do przekazania w ustawowym terminie skargi K. Z. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wymaga wyjaśnienia, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tej materii sądowi. Podkreślić należy także, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Sąd uznał wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi za uzasadniony i wymierzył Dyrektorowi Szkoły Podstawowej T. w B. grzywnę w wysokości 200 (dwieście) złotych. Sąd uznał, że wysokość nałożonej grzywny jest adekwatna do stopnia stwierdzonego uchybienia i z pewnością będzie wystarczająca do zdyscyplinowania, by w przyszłości mieć świadomość konsekwencji naruszenia ciążących obowiązków dla zapewnienia prawidłowego postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 154 § 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł, jak w sentencji postanowienia. Ponadto na postawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. zasądził na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.