II SAB/Wr 85/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 9 grudnia 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 stycznia 2022 r., strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do strony skarżącej, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 5 maja 2022 r. Wezwanie pozostało bezskuteczne, natomiast pismem z dnia 7 stycznia 2022 r. (data wpływu do Sądu: 29 kwietnia 2022 r.) strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W okolicznościach sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono stronie skarżącej w dniu 5 maja 2022 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 12 maja 2022 r. W tak zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Pismem z dnia 7 stycznia 2022 r. (data wpływu do Sądu: 29 kwietnia 2022 r.) strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków formalnych skargi. Ponieważ w realiach niniejszej sprawy strona skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wymaganego wpisu, złożona przez nią skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.