II SAB/Wr 76/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. w przedmiocie samowoli budowlanej polegającej na wykonaniu lukarny z oknem i drzwiami tarasowymi oraz tarasu postanawia: odrzucić skargę.

Pismem złożonym osobiście w siedzibie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 1 sierpnia 2014 r. S.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. w sprawie samowolni budowlanej polegającej na wykonaniu lukarny z oknem i drzwiami tarasowymi oraz tarasu. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawnioskował o odrzucenie skargi ze względu na brak zażalenia skarżącej na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg określonych w art. 3 § 2 i 3 oraz w art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.". Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach, a skarga wykraczająca poza ten zakres przedmiotowy podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na gruncie rozpoznawanej sprawy, środkiem tego rodzaju jest zażalenie do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). Skarżąca jednakże nie wyczerpała toku prawnego przewidzianego w procedurze administracyjnej, a mianowicie nie poprzedziła rozpoznawanej skargi zażaleniem do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W tym stanie rzeczy, skoro skarga złożona została bez zachowania wymaganego prawem trybu, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd zauważa, że w przypadku dalszej przewlekłości w prowadzeniu postępowania, skarżąca będzie mogła wnieść skargę, po uprzednim złożeniu do D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. zażalenia na przewlekłość prowadzenia postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W..