II SAB/Wr 70/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udzielenia informacji co do sposobu użytkowania nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

L. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę z dnia [...] listopada 2018 r. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udzielenia informacji co do sposobu użytkowania nieruchomości. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w sprawie określenia sposobu użytkowania nieruchomości po raz pierwszy zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy [...] w 2012 r., a przez kolejne dwa lata wielokrotnie ponawiał pytanie i nigdy nie otrzymał odpowiedzi. Pismem z dnia [...] października 2018 r. zwrócił się ponownie w celu uzyskania wyjaśnień w sprawie sposobu użytkowania jego nieruchomości. Skarżący żądał dostępu do dokumentów związanych z jego nieruchomością. Wskazał, że odpowiedź z Urzędu Miasta i Gminy otrzymał pismem z dnia [...] października 2018 r., które nie zawierało żadnych wyjaśniających informacji. Skarżącemu nie udostępniono dokumentów dotyczących nieruchomości. W doręczonej Sądowi odpowiedzi na skargę z dnia [...] grudnia 2018 r. organ administracji publicznej wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi na wnioskowane żądania. Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2018 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem skargi wystąpił z zażaleniem lub ponagleniem do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na wezwanie, skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. poinformował, że nie powiadomił ponownie wyższej instancji o nieudzieleniu odpowiedzi przez Urząd Miasta i Gminy [...], ponieważ Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie posiada środków przymusu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096) – dalej jako "k.p.a.". stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei zgodnie z § 3 art. 37 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a.. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przez skarżącego trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby skarżący złożył takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu. W tej sytuacji uznać należało, że w niniejszej sprawie nie został wyczerpany tryb przewidziany we wskazanym wcześniej art. 37 k.p.a. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.