II SAB/Wr 666/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.K. na przewlekłe prowadzenie przez Wojewodę Dolnośląskiego postępowania w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).

Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jak stanowi zaś art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Usunięcie braków formalnych w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z takim przepadkiem mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że w skardze strona skarżąca nie wskazała ani miejsca zamieszkania ani adresu do doręczeń, które podawane były w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania dwukrotnie awizowano stronie skarżącej w dniach 12 i 20 lipca 2022 r. pod adres, który został wskazany w postępowaniu administracyjnym w piśmie z dnia 6 sierpnia 2021 r., lecz przesyłka nie została skutecznie podjęta przez stronę. Zakreślony termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 3 października 2022 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Zgodnie z powyższymi przepisami należało przyjąć, że wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 26 października 2022 r. Pomimo prawidłowego jego doręczenia strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną, co uczyniono w punkcie pierwszym sentencji. Natomiast rozstrzygnięcie w punkcie drugim sentencji postanowienia wynika z konieczności zastosowania przepisu art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.