II SAB/Wr 608/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z 29 lipca 2026 r. (data wpływu do organu: 30 lipca 2026 r.) K. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji. W piśmie z 21 sierpnia 2026 r. przekazanym do Sądu w dniu 25 sierpnia 2026 r. skarżąca oświadczyła o cofnięciu ww. skargi z dnia 30 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na względzie powyższe, jak i okoliczność, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.