II SAB/Wr 603/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 7 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Burmistrza Gminy Milicz w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku postanawia: odrzucić skargę.

Pismem wniesionym w formie elektronicznej za pośrednictwem systemu e-doręczeń z dnia 29 lipca 2026 r. G. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy Milicz w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 sierpnia 2026 r. wezwano skarżącego, za pośrednictwem operatora pocztowego – z uwagi na wniesienie skargi przez e-doręczenia – do usunięcia braków formalnych skargi stanowiącej załącznik do pisma przewodniego z dnia 29 lipca 2026 r. przez jej podpisanie za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu osobistego lub podpisu zaufanego w formie dokumentu elektronicznego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona adresatowi na wskazany w treści skargi adres w dniu 31 sierpnia 2026 r. (zgodnie z z.p.o. – k. 43 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie nadto do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, skarżący został wezwany do podpisania skargi za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu osobistego lub podpisu zaufanego w formie dokumentu elektronicznego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi w dniu 31 sierpnia 2026 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 7 września 2026 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie nie usunięto wskazanych braków, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.