II SAB/Wr 509/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. H. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego O. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pismem z 25 kwietnia 2024 r. w formie dokumentu elektronicznego S. H. (dalej: strona skarżąca, skarżący) reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego O. H. złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały. Podpisem elektronicznym zostało opatrzone jedynie pismo przewodnie. Skarga, stanowiąca załącznik do wspomnianego pisma, nie została podpisana. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z 24 maja 2024 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez m.in. podpisanie skargi stanowiącej załącznik do pisma przewodniego z 25 kwietnia 2024 r. za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu osobistego lub podpisu zaufanego w formie dokumentu elektronicznego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na niniejsze wezwanie skarżący przedłożył skargę w formie papierowej podpisaną przez przedstawiciela ustawowego. Nie przedłożono natomiast skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej jako: "p.p.s.a.", powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady te dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przypomnieć należy również uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 (publ. CBOSA), w której wskazano, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z akt sprawy wynika, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi przedłożono wyłącznie skargę w formie papierowej podpisaną przez przedstawiciela ustawowego skarżącego. Tym samym wezwanie dotyczące podpisania skargi podpisem elektronicznym, podpisem osobistym lub podpisem zaufanym nie zostało wykonane. Działania strony skarżącej, pomimo prawidłowego pouczenia w wezwaniu, nie doprowadziły do skutecznego podpisania, wniesionej w formie dokumentu elektronicznego skargi z 25 kwietnia 2024 r. Sąd w pełni akceptuje przy tym stanowisko NSA, zgodnie z którym nie stanowi usunięcia braku formalnego dokumentu elektronicznego okoliczność nadesłania dokumentu w formie papierowej (zob. postanowienie NSA z 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OZ 432/23, publ. CBOSA). Tym samym, ponieważ w zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione, złożona skarga podlegała odrzuceniu. W tych okolicznościach kierując się dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.