II SAB/Wr 492/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie uznania za obywatela polskiego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych).

M. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, poprzez organ, za pośrednictwem e-doręczeń, skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji. W wykonaniu zarządzenia z 3 lipca 2026 r., z uwagi na wniesienie skargi przez e-doręczenia, przyjęto sposób doręczania korespondencji skarżącemu za pośrednictwem operatora pocztowego oraz pouczono o możliwości doręczania pism Sądowi za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wskaże sądowi adres elektroniczny ePUAP, ze wskazaniem, że sądy administracyjne są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej (e-doręczenia) dopiero od dnia 1 października 2029 r. Nadto wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia – poprzez podpisanie skargi z dnia 19 czerwca 2026 r. stanowiącej załącznik nr 1 do pisma wniesionego w postaci elektronicznej z dnia 19 czerwca 2026 r. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo elektronicznym podpisem osobistym. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została doręczona adresatowi w dniu 24 lipca 2026 r. (z.p.o. – k. 46 akt sądowych). W dniu 27 lipca 2026 r. skarżący opatrzył wydrukowany załącznik nr 1 do skargi, stanowiący część akt sprawy (k. 9 akt sądowych), własnoręcznym podpisem złożonym w siedzibie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.). Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Jak już wspomniano, wskutek wezwania strony do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie stanowiącego ją załącznika do pisma elektronicznego z dnia 19 czerwca 2026 r., skarżący podpisał własnoręcznie stanowiący część akt sprawy wydruk wspomnianego załącznika w siedzibie Sądu. W związku z powyższym należy przywołać wskazywane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, zgodnie z którym gdy środek odwoławczy wniesiono w formie elektronicznej, to braki formalne takiego dokumentu mogą zostać skutecznie usunięte wyłącznie w sposób właściwy dla tej formy dokumentu. Skoro ustawodawca przewidział odrębne wymogi formalne wnoszenia pism drogą elektroniczną i przewidział warunki, kiedy zachowana zostanie forma pisemna ich wnoszenia, to nie robił tego rozróżnienia bezcelowo. Miało to służyć wskazaniu warunków jakie niesie ze sobą skorzystanie z formy elektronicznej. Jeśli strona decyduje się na taką formę, to powinna dochować wszelkich reguł jakie dla tej formy są przewidziane (por. postanowienia NSA z 17 maja 2022 r., sygn. akt II OZ 280/22, z 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II OZ 432/23, z 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II OZ 743/24, z 16 września 2025 r., sygn. akt II OZ 1349/25). Kwestia ta została również ostatecznie przesądzona w uchwale NSA z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, w której stwierdzono, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jakkolwiek w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu nie za pośrednictwem platformy ePUAP, a e-doręczeń, strona, wraz z doręczeniem wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, została pouczona o możliwości doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w związku z obowiązywaniem przepisów dotyczących e-doręczeń dopiero od dnia 1 października 2029 r., wyłącznie za pośrednictwem platformy ePUAP. Należy również podkreślić, że strona została prawidłowo pouczona o warunkach wnoszenia pism oraz ich doręczania za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w tym o treści wyżej przywołanych przepisów art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. W związku z tym uznać należało, że własnoręczne podpisanie skargi w siedzibie Sądu nie uczyniło zadość wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi, wniesionej drogą elektroniczną, poprzez opatrzenie jej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo elektronicznym podpisem osobistym. Skarga zatem nie może być przez Sąd merytorycznie rozpoznana, gdy strona skarżąca nie uzupełni w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. W tych okolicznościach, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Podstawę zwrotu uiszczonego wpisu stanowił natomiast art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.